1110 بدست مىآيد .
هامش
( 93 ) - فتح / 1
( 94 ) - فتح / 2
( 95 ) - اصل : در
( 96 ) - اصل : [ طغيان ] مكرر
( 97 ) - ابراهيم / 18
( 98 ) - كهف / 62
( 99 ) - حجر / 3
( 100 ) - ابراهيم / 37
( 101 ) - اسراء / 7
( 102 ) - معنى شعر : آدمى فنا مىشود و يادش باقى مىماند - به بدى اگر بدكار بوده و به نيكى اگر نيكوكار بوده باشد .
( 103 ) - شورى / 40
( 104 ) - نساء / 79
( 105 ) - اعراف / 40
( 106 ) - اصل : نماند
( 107 ) - اصل : مىتواند
( 108 ) - معنى شعر : جهنم و آتش آن از ارتكاب ننگ و عار بهتر است - چرا كه ننگ و عار ننگ كنندگان را وارد آتش مىكند . ننگ آن است كه تو در ميان مردم مقدم و محترم باشى - و در هنگام جنگ از نظر فرار مقدم باشى .
( 109 ) - اصل : [ حرص ] مكرر
( 110 ) - اصل : [ و آن سپاه ] مكرر
( 111 ) - انعام / 44
( 112 ) - نحل / 34
( 113 ) - ظ : [ كه ] زائد است .
( 114 ) - تمثل : ر . ك امثال و حكم ، على اكبر دهخدا ، ج 1 : ص 264
( 115 ) - رعد / 11
( 116 ) - ظ : خبرت
( 117 ) - اسراء / 84
( 118 ) - مائده / 64
( 119 ) - حديد / 16
( 120 ) - معارج / 19 و 21
( 121 ) - علق / 6 و 7
( 122 ) - نساء / 98
( 123 ) - بقره / 195
( 124 ) - اشاره به سورهء اعراف / 179
( 125 ) - بقره / 74
( 126 ) - حجرات / 12
( 127 ) - نساء / 128
( 128 ) - مائده / 39
( 129 ) - اصل : تركمان
( 130 ) - انعام / 121
( 131 ) - بقره / 205
( 132 ) - معنى شعر : گردش روزگار جمع ايشان را پراكنده مىسازد - و آيا گروهى هست كه روزگار آن را به تفرقه نيفكنده باشد ؟
( 133 ) - تمثل : ر . ك امثال و حكم ، على اكبر دهخدا ، ج 1 : ص 240
( 134 ) - معنى شعر : پيمانها و عهدهايى كه نادانان به علت انعقاد آنها خندان و خوشحال مىشوند - و شخص دانا از عواقب و پيامدهاى آن اندوهگين و گريان مىشود .
( 135 ) - نحل / 126
( 136 ) - شورى / 40
( 137 ) - اصل : تذوير
( 138 ) - قصص / 41
( 139 ) - اصل : تذوير
( 140 ) - ظ : همچنان
( 141 ) - محمد / 4
( 142 ) - صافات / 173