قيصرى داده خود به عزم خروج ، قدم در كشتى مىگذارد ( 232 آ ) همان لحظه ايام حياتش سپرى و زورق وجودش از لنگرگاه دنيا سفرى گشته باد فنا در شراع كشتى بقايش افتاده زمام اختيار از دست ناخداى روان مىستاند و به يك دم از ساحل معمورهء وجودش به لجهء معمورهء عدم مىرساند . گويا كه وديعهء جان و رهنهء روان براى همان در وديعتگاه بدنش مودع بوده كه از اين امانتدارى برآيد و ضابط روح حيوانى به نگاهبانى كالبد هيولانيش تا آن زمان مأمور بوده كه ايام ضابطى به سر آيد .
« فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ »
200
« وَ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ »
201
يادداشتها
هامش
( 1 ) - حج / 5
( 2 ) - حج / 63
( 3 ) - نبأ / 31 تا 34
( 4 ) - اصل : زبان
( 5 ) - اصل : مطلق
( 6 ) - علق / 6 و 7
( 7 ) - آل عمران / 126
( 8 ) - اصل : ملام
( 9 ) - اصل : نمايد و
( 10 ) - نساء / 58
( 11 ) - اصل : گذارش
( 12 ) - اصل : تعين
( 13 ) - اصل : محباحان
( 14 ) - اصل : روان
( 15 ) - فجر / 7 و 8
( 16 ) - مريم / 96
( 17 ) - آل عمران / 103
( 18 ) - فتح / 29
( 19 ) - توبه / 97
( 20 ) - بقره / 205
( 21 ) - نخل / 125
( 22 ) - اصل : [ كه ] مكرر . لازم به توضيح است كه مطالب مندرج در برگ 185 ب تا 186 ب با مطالب برگهاى 235 ب تا 237 آ تقريبا مشابه مىباشند .
( 23 ) - ظ : نشده
( 24 ) - بقره / 193
( 25 ) - اصل : زرين نمود
( 26 ) - ظ : [ آن ] زائد است .
( 27 ) - ظ : [ و ] زائد است .
( 28 ) - ظ : جانشكار
( 29 ) - اصل : [ از اعطاف ] مكرر
( 30 ) - اشاره به سوره يوسف / 48
( 31 ) - اصل : از آن
( 32 ) - آل عمران / 73
( 33 ) - بقره / 247
( 34 ) - ص / 35
( 35 ) - اصل : اصياف
( 36 ) - نور / 35
( 37 ) - صافات / 6
( 38 ) - ظ : مترادف عيان
( 39 ) - معنى شعر : اگر آتش آنچه را كه پيرامونش بود نمىسوزاند - هرگز عطر چوب و رايحهء عود به مشام نمىرسيد و شناخته نمىشد .
( 40 ) - معنى شعر : پيوسته حراست و نگهبانى و حكم او ( خدا ) بر جهان جارى است - چنان كه همه گمان