چون از اعانت حكام اين سرحد مأيوس گشت ، لباس خدعه و حيل به مختل ساختن احوال حويزه مبدل ساخته يك دو نفر از والىزادگان را به وساوس بيش از پيش ، متفق و ياور خويش نموده صغر برادر بداختر خود را با خيلى از اعراب شقاوتمآب بر سر عالىجاه والى فرستاد و بنياد عداوت و عناد با اولياى اين دولت ، بنياد نهاد . و عالىجاه مزبور از رهگذر آنكه اگر خوددارى در استيصال عسكر ذلتاثر او مىنمود ، به مؤداى
« إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى »
6 باعث ازدياد جرأت آن شقاوت نمود ، مىبود ، فرصت رخصت از درگاه فلك اشتباه نيافته سيد عبد الله ولد خود را با گروهى از شجعان عرب به مقاتلهء آن مخاذيل ذلتطلب ، مقرر داشته به فحواى
« وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ »
7 صغر مزبور از دست سيد عبد الله شربت هلاك چشيده سپاه او را ( 182 آ ) پاى ثبات از پيش رفته قرار بر فرار مىدهند . والى مسفور انتهاز فرصت او را در فراهم آوردن ، مناسب نديده بلامانع و مزاحم داخل بصره مىشود .
اكنون اين دوست صادق الوفاق ، ملايم 8 طور يگانگى و اتفاق چنان ديد كه مكشوف ضمير كروبىمناظر نمايد 9 انجام اين مرام نه از راه تصرف در ممالك آن رافع اعلام احتشام بوده بلكه مونت تعب سپاه آن والاجاه را از اعناق خدمتگزاران آن درگاه ، رفع نموده و كماكان ولايت مزبور نسبت به كاركنان آن بلندمكان دارد . و در باب استرداد آن كه بر سبيل امانت در ضبط والى است ، به مشار اليه مقرر شده كه به نحوى كه فرمان قدرتوأمان باشد به مؤداى
« تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها »
10 به عمل آورد . »
و به تاريخ اواخر سيچقان ئيل ايلچى مزبور ، مشمول عنايات جميل و نوازشات جزيل گشته روانهء مقصد شد . و به تاريخ چهار ماههء همين سال فرخندهمآل الله قلى خان بيگلربيگى ايروان خبر ورود رستم خان را مصحوب ايلچى خواندگار روم به اين مرز و بوم به پاميانى مسرعان سبكسير صبارفتار معروض مقيمان دربار عظمت و اقتدار نموده حسب الامر ارقام قضامقام ، عزّ اصدار يافت كه در حين ورود ايلچى روم ، موافق آداب و رسوم ، در كمال اعزاز و احترام و تبجيل و اعظام ، برخورد نموده رستم خان بر سبيل چاپار روانهء آستان حشمتمدار گردد . و محمد امين بيك زنگنه ولد دوستعلى خان ( 182 ب ) به انعام مبلغ ششصد تومان سرافراز و به مهماندارى سفير مزبور ، ممتاز و روانه شد .
چون ايلچى وارد ايروان مىگردد ، بيگلربيگى آنجا بعد از تقديم به لوازم و شرايط استقبال بر وجه كمال به ديدن مشار اليه رفته به گزارش 11 تهنيت قدوم ، اقدام مىنمايد . در حين وداع ، ايلچى يك رأس اسب با زين و لجام و رشمهء مطلا به رسم ارمغان برگذار نموده بيگلربيگى ، قبول و در حين روانه ساختن ايلچى ده نفر شتر و سه رأس يابو و ده رأس استر يادبود و چون هنوز مهماندار وارد آن حدود نگرديده بوده ناظر خود را مهماندار نموده اخراجات او را از قرار سياهه [ اى ] كه خود به خط روميانه قلمى و ارسال