شريف برده بر وفق شرع مطاع عقد نمايند . و التزامات گرفتند كه اگر احدى از اين دينباختگان ، مرتكب افعال ذميمه كه قبل از اين به آن اشتغال داشتند و كدخدايان محلات زجر و منع ايشان ننمايند و بر فرض عدم قدرت ، ديوانيان عظام مخبر نسازند ، به التزام رسيده باشند و معدودى كه از آن جماعت پر معصيت كه به خلاف فرمان الهى و قدغن پادشاهى به وسوسهء شياطين ، پاى از دايرهء متابعت شرع متين ، بيرون گذاشتند ، مورد بازخواست شحنهء غضب شاهنشاهى گشته به موأخذه وجه التزام و نسق و تنبيه تمام رسيدند .
دستور شهرياران ( فارسى ) — صفحة 52
مساهمون: محمد ابراهيم بن زين العابدين نصيرى
ص٥٢