1 ) امير مبارز الدين محمد بن امير مظفر .
2 ) شاه شجاع بن امير محمد .
3 ) شاه محمود بن امير محمد .
4 ) شاه يحيى بن شاه مظفر بن امير محمد .
5 ) سلطان عماد الدين احمد بن امير محمد .
6 ) سلطان زين العابدين بن شاه شجاع .
7 ) شاه منصور بن شاه مظفر بن امير محمد .
اما مدت دولت ايشان زياده از چهل و پنج سال امتداد نيافت و از احوال وزراى آل مظفر آنچه پرتو شعور جامع اين سطور بر آن تافته اينست كه مذكور مىگردد :
خواجه تاج الدين عراقى
از اكابر ولايت كرمان بود و باصابت راى و تدبير محتاج اليه هر پير و جوان مىنمود و در آن اوان كه ملك قطب الدين بيك روز با امير مبارز الدين محمد مظفر مخالفت كرده ، در بلدهء كرمان متحصن شده ، جناب مبارزى به ظاهر آن شهر آمده ، آغاز محاصره نمود خواجه تاج الدين خود را از مضيق حصار نجات داده ، بعز بساطبوسى امير محمد رسانيد و منظورنظر تربيت گشته ، پاى بر مسند وزارت نهاد و در آن اوقات كه مولانا شمس الدين صاين قاضى زمام اختيار ممالك امير محمد را در قبضهء اقتدار آورد خواجه تاج الدين از درجهء اعتبار افتاده ، چنانچه « 1 » سابقا مذكور شد مولانا را بر آن داشت كه برسم رسالت بجانب شيراز
هامش
( 1 ) ق و خ : چنان كه .