داشت و مويد الدين در زمان المستنصر باللّه نيز روزى چند رايت وزارت برافراشت
نصير الدين محمد بن الناقد « 1 »
پس از عزل مويد الدين محمد القمى در زمان المستنصر باللّه وزير شد و كما ينبغى از عهدهء آن امر خطير بيرون آمده ، چون مستنصر وفات يافت المستعصم « 2 » باللّه به همان منوال زمام مهام ملك و مال را در كف كفايت او نهاد و نصير الدين محمد ، كه در بعضى كتب نام او را شمس الدين احمد نوشتهاند ، در سنهء اثنى و اربعين و ستمائه « 3 » بعالم ديگر انتقال نموده آن منصب نصيب ابو طالب مويد الدين محمد بن احمد بن على بن ، محمد العلقمى گشت .
ابو طالب مويد الدين محمد العلقمى
انواع فضايل و كمالات و كرم جبلى حاصل داشت و علوم منقول و مفهوم و فنون منثور و منظوم بر لوح خاطر و صفحهء ضمير مىنگاشت و خليفه همواره ملاهى و مناهى و عشرت شام و لذت صبحگاهى ورد خويش مىساخت و با آنكه خليفهء به حق و امام مطلق بود از ضلالت و و ارتكاب بدعت يك ساعت باز نمىپرداخت و ابن علقمى را اگرچه در بغداد صاحب اختيار ملك و مال مىخواندند ، اما مخصوصان و مقربان و مقربان آستان خلافت آشيان نسبت با وزير بىحرمتى كرده ، بر قانون ادب سخن نمىراندند و او ازين جهة بغايت آزردهخاطر مىگشت .
هامش
( 1 ) در اصل : التافد و در كتابهاى ديگر نام اين وزير نصير الدين ابى الازهر احمد بن محمد بن الناقد ثبت شده .
( 2 ) در اصل المعتصم
( 3 ) سال 642 .