تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دستور الوزراء ( فارسى ) — صفحة 86

مساهمون:

ص٨٦
بيت
حبذا عقدى كه عقد ملك را دارد نظام * حبذا سورى كز آن شد رونق عالم تمام
و در سنهء 465 كه سلطان الب‌ارسلان برياض رضوان خراميد و سلطان ملكشاه تخت سلطنت را بوجود همايون خود مزين گردانيد عميد الدوله بفرمان خليفه نوبت ديگر بدرگاه سلطنت پناه شتافت و خلع خليفه به نظر سلطان رسانيده ، التفات بسيار يافت و در سنهء سبع و ستين و اربعمائه « 1 » القائم بأمر اللّه از محنت سراى دنيا بجنت اعلى انتقال فرمود و همان‌شب كه اين واقعهء عظمى بوقوع انجاميد فخر الدوله و عميد الدوله با المقتدى باللّه بيعت نمودند و روز ديگر عميد الدوله متوجه اصفهان شد ، تا از سلطان ملكشاه بيعت بنام المقتدى بستاند و بعد از وصول بدرگاه سلطنت پناه سلطان ملكشاه عميد الدوله را ملحوظ عين عنايت گردانيده ، بخلافت المقتدى باللّه سر رضا جنبانيد و عميد الدوله مقضى المرام بجانب دار السلام مراجعت نمود و المقتدى باللّه نيز بدستور پيشتر سرانجام مهام وزارت را مفوض برأى صواب نماى فخر الدوله گردانيد . در آن اثناء مؤيد الملك بن نظام الملك از قبل سلطان ملكشاه بدار السلام بغداد رفت و حكم شد كه امور ديوانى بوقوف و استصواب او فيصل يابد و مويد الملك فخر الدوله را در غايت اعتبار و اختيار ديده ، آتش رشك در كانون ضميرش اشتعال يافت و همت بر اخذ و قيد آن وزير صائب تدبير مصروف داشت . فخر الدوله اين معنى را فهم كرده ، بنابر مصلحت وقت از امر وزارت استعفاء جست و خليفه
هامش
( 1 ) سال 467