و پارسى توان نوشت و همچنين بر منشى واجب است كه بر جميع نقادير « 1 » خواه باستفادت از كتب و خواه از تراكيب « 2 » خود « * 3 » بوقت كتابت « 4 » مكاتبات و « 5 » احكام و غير ان « * 3 » در بند تهذيب عبارت « 6 » و تنقيح استعارت باشد و از استعمال الفاظ غريب وحشى احتراز كند تا در مزلقهء اعتراض و مدركهء استدراك « 7 » حالا و مالا نيفتد « 8 » چه گفتهاند
شعر « 9 »
الخطّ يبقى زمانا بعد كاتبه * و صاحب الخطّ ( * ) تحت التّراب « 11 » مدفون « 10 »
« 12 » و از استعجال و سرعت قلم نيز « 13 » كه مودّى به ترك تجويد خط و عبارتست من كل الوجوه احتراز و اجتناب ورزد چه حكيم افلاطون گفته است « 14 » لا تطلب سرعة العمل بل اطلب « 15 » تجويده فان الناس ليس ( * ) يسئلون فى كم « 16 » فرغ « 17 » من هذا العمل « 18 »
هامش
( 1 ) - ج : تفاذير
( 2 ) - پ : تركيب
( * 3 ) - ( * 3 ) - ج : حذف شده
( 4 ) - آ : حذف شده ؛ پ : كاتب
( 5 ) - آ : حذف شده
( 6 ) - ت : حذف شده
( 7 ) - پ : استداك
( 8 ) - پ : سد
( 9 ) - پ ج : حذف شده
( * 10 ) - پ : بعد الخطّ يندرس
( 11 ) - ت : الترب
( 12 ) - ج : از - و از استعجال - تا - على النادر ( بصفحهء 60 - رجوع شود ) - حذف شده
( 13 ) - ث : ميز
( 14 ) - پ : حذف شده
( 15 ) - پ : الطلب
( * 16 ) - پ : يكون مك ؟ ؟ ؟ م
( 17 ) - پ ت : فرع
( 18 ) - پ : هذا العمل