نموده « 1 » باشد و اگر وضيع را خطاب شريف « 2 » استهزا كرده « 3 » و در مكاتبات بغذ بين السطور بسيار نگذارد بخلاف احكام كه انجا بعد بين السطور بيشتر بايد « 4 » « * 5 » و اما در عرضه داشت رعايا بملوك و سلاطين و محاضر و تذكره كه نويسند آن « 6 » قاعده مطرد نباشد چه مكتوب عريض بايد نوشت اما بغذ بين السطور اندك بايد و بياض صدر مكتوب متوسط تا « 7 » جمعى كه عارض قضايا باشند « 8 » اسامى خويش در آخر ان ثبت توانند كرد و شرطنامه را بعد بين السطور اندك بايد و قطع كاغذ عريض نشايد « * 5 » و منشى « 9 » هر مكتوب كه نويسد بعد از « 10 » اتمام « 11 » جهت تبرك « 12 » و تيمن قدرى خاك پاك بران ريزد « 13 » چه پيغامبر « 14 » ( * ) صلى الله عليه و سلم « 15 » فرمود « 16 » ترّبوا كتابكم « 17 » فانّه انجح « 18 »
هامش
( 1 ) - ج : كرده
( 2 ) - پ : كند - افزوده ؛ ت : نويسد - افزوده
( 3 ) - پ ت : باشد - افزوده
( 4 ) - ب پ : باشد
( * 5 ) . . . ( * 5 ) - پ ج : از - و اما - تا - نشايد - حذف شده
( 6 ) - ث : اين
( 7 ) - ت : با
( 8 ) - ت : باشد
( 9 ) - پ ج : حذف شده
( 10 ) - پ : حذف شده
( 11 ) - ت : تمام
( 12 ) - پ : بتبرّك
( 13 ) - پ : ريزند
( 14 ) - پ : پيغمبر
( * 15 ) - ج : عليه الصلاة و السلم
( 16 ) - ث : حذف شده
( 17 ) - ت : كتابتكم
( 18 ) - پ : ابحج