ايشان اهمال نبايد فرمود چه مبادا كه از غلبهء فقر « 1 » و عجز انديشها كنند كه موجب ملالت خاطر باشد « 2 » بدان سبب كى مقررست « 3 » كه هر مخالفت كى از چنين طوايف در وجود آيد منشاء ان عجز و فروماندگى و اضطرار « 4 » احوال ايشان « * 5 » باشد كه مستفاد « 6 » از بىعنايتى پادشاه و عدم اهتمام اركان دولت بنظم احوال ايشان « * 5 » بود چه اگر اين قضيه استمرار يابد البته ايشان عزيمت ملكى ديگر كنند و « 7 » چون « 8 » مردم عاقل و « 9 » صاحب كفايت باشند « 10 » هرآينه ناموس پادشاه خود را بحسن « 11 » عهد و وفادارى و كمال فضل و كياست نگاه دارند و بىانك حكايت شكايتى از ايشان صدور يابد مصدوقهء حال ( * ) عقلا و « 12 » اكابر آن « 13 » مملكت را كه بدانجا « 14 » رفته « 15 » باشند خود معلوم گردد
هامش
( 1 ) - ج : فقرا
( 2 ) - ج : از - بدان سبب - تا - مسطور و مذكور ( در ص 277 ) - حذف شده
( 3 ) - ت : مقرريست
( 4 ) - ث : اضطراب
( * 5 ) - ( * 5 ) - ت : از - باشد كه - تا - ايشان - حذف شده
( 6 ) - ب : مست ؟ ؟ ؟ اد ، پ : مستفاد ، ث : مپسنقاد
( 7 ) - ث : حذف شده
( 8 ) - پ ث : ايشان - افزوده
( 9 ) - پ ث : حذف شده
( 10 ) - پ : باشد
( 11 ) - پ : ؟ ؟ ؟ حش ، ت : بجنين
( * 12 ) - پ ث : حذف شده
( 13 ) - ب پ ت ث : اكابران
( 14 ) - ب : بدينجا ، ت ث : انجا
( 15 ) - ت : حذف شده