بداد و « 1 » بر و « 1 » جهى انفعال به دو « 2 » راه يافت كى در مكتوب بنوشت كى آرد نماند و بواقى نامه « 3 » را « 4 » تمام كرده « 5 » به حضرت خليفه « 6 » فرستاد چون خليفه در « 7 » مطالعه بدان مقام رسيد حيران بماند و هيچ محملى « 8 » آن را پديد « 9 » نمىتوانست كرد كاتب را بطلبيد و آن حال ازو باز « 10 » پرسيد كاتب خجل شد و قضيه براستى باز نمود خليفه گفت اول اين « 11 » نامه را بر آخر چندان رجحانست كى قل هو الله احد « 12 » را بر تبّت يدا « 13 » ابى لهب دريغ باشد خاطر چنين بلغا را بدست غوغاء احتياج و افتقار بازدادن و اسباب ترفه « 14 » معاش او چنان تعيين فرمود كى امثال ان « 15 » كلمات ديگر « 16 » به گوش او نرسيد « 17 »
حكايت چهارم
به حضرت صاحب كافى « 18 » اسمعيل بن عباد
هامش
( 1 ) - ث : حذف شده
( 2 ) - ت : برو
( 3 ) - ب : حذف شده
( 4 ) - ت : حذف شده
( 5 ) - ت : كرد و
( 6 ) - ت : حذف شده
( 7 ) - ت : حذف شده
( 8 ) - آ ب : محلى ، ت : مجلى
( 9 ) - ب : پدر ، ت : بربد ، ث : بديد
( 10 ) - ث : حذف شده
( 11 ) - ب : ان
( 12 ) - ت : حذف شده
( 13 ) - ت : يدى
( 14 ) - ت : و - افزوده
( 15 ) - ت : اين
( 16 ) - ث : حذف شده
( 17 ) - ب : نرسذ
( 18 ) - ت : كانى