فارغ شود قلم پاك گرداند و در وقت كتابت قلم در دهان نگيرد و عقده بر قلم نگذارد چه استادان بقلم معقد كتابت ( * ) نكردهاند و ان معقد را « 1 » بفال بد دانسته « 2 » و همچنين دوات را بقدرى مشك و گلاب مطيب دارد « 3 » و ركويى « 4 » كى ( * ) قلم بدان « 5 » پاك كند معد دارد و مركب بايد كى غليظ نبود و روان و براق باشد تا كاتب را بر كتابت قدرت بود و در صيانت آلات « 6 » كتابت از قادورات مبالغت تمام كند و دوات را بر طاقچه و بالش و جاى بلند ننهد « 7 » كى معزولى بازآرد و اگر مكتوب اليه از « 8 » كاتب بزرگتر باشد عرض كاغذ وسط بايد و تفاوت ميان « 9 » سطور بر مقدار عرض كاغذ و پيچيدن لايق بياض بين السطور « 10 » و قوت خط موافق عرض « 11 » بياض خطوط و اگر مكتوب اليه ادنى باشد عرض بزرگتر و سطور از يكديگر دور تر « 12 » و خط قوىتر و بياض سرنامه زيادت بايد گذاشت و چون نامه تمام شود « 13 » از كنار آخر كاغذ از جانب راست پاره قطع كند تا شكل
هامش
( * 1 ) - ث : نكرده و انرا
( 2 ) - آ : داشتهاند ، ت : دانستهاند
( 3 ) - ت : حذف شده
( 4 ) - ت : ركوى
( * 5 ) - آ : بدان قلم ، ث : قلم را بدان
( 6 ) - ت : الت
( 7 ) - آ : نهد
( 8 ) - ث : ان
( 9 ) - ب : م ؟ ؟ ؟ انس
( 10 ) - ب : السطورين ، ث : السطرين
( 11 ) - ث : عرض و
( 12 ) - ب : دوتر
( 13 ) - ث : بود