احمد بن عمر بن على العروضى السمرقندى رحمة الله حكايتى « 1 » چند مناسب در كتاب مجمع النوادر آورده است اما « 2 » چون هنوز فوايد مولانا حكيم الدين ناموس « 3 » باتمام نرسيده ان را « 4 » موخر داشته شد و بعد از ان ايراد افتد ان شاء الله تعالى
فصل سوم در آداب كتّاب و آلات ايشان
معنى الت رسيدن فعل فاعل است بمنفعل و كاتب را ( * ) در كتابت « 5 » بآلتى چند چون قلم و قلمتراش و دوات و محراك و حبر و كاغذ احتياج است بايد كى تمام معدّ باشد و عاريت نخواهد و اگر ديگرى عاريت خواهد منع نكند « 6 » و پيوسته قلم تراشيده و معدّ دارد و بايد كه طاق باشد و هر قلمى كى امروز به كار داشت ديگر روز « 7 » بتجديد بتراشد « 8 » تا « 9 » رطوبت حبر تمام « 10 » ازو زايل شود و بعضى گفتهاند كى « 11 » ادب انست كى قلمتراش هميشه تيز دارد و بدان دوات نشوراند « 12 » چه فاضل سعيد « 13 » استاد الكتاب جمال
هامش
( 1 ) - ت : حكايت
( 2 ) - ب : حذف شده
( 3 ) - ت : ؟ ؟ ؟ اموسى
( 4 ) - ب : حذف شده
( * 5 ) - ب : حذف شده
( 6 ) - ب : ؟ ؟ ؟ كند
( 7 ) - ت : حذف شده
( 8 ) - ب : بتراشيد
( 9 ) - ب : يا
( 10 ) - ت : حذف شده
( 11 ) - ت : حذف شده
( 12 ) - ث : ؟ ؟ ؟ شوراند
( 13 ) - ت : حذف شده