در ان حالت بمرد و خلايق از شر « 1 » او خلاص يافتند و يكى ديگر از فضلاى كتّاب ( * ) سليمان بن سعيد « 2 » الخشبى « 3 » بود شش سال « 4 » كتابت هشام كرد و افصح و ابلغ كتّاب عبد الحميد بن يحيى بود كاتب مروان حمار و ذكر فصاحت و بلاغت او از شرح مستغنيست و پيوسته منصور عباسى گفتى غلبنا بنو « 5 » مروان بثلاثة بالحجاج و عبد « 6 » الحميد الكاتب و الموذن البعليكى « 7 » و يكى ديگر از فصحاى كتّاب « 8 » عبد الله بن المقفع « 9 » بود كى در روزگار خويش نظير نداشت بلكه در هيچ عصر مثل او كاتبى نبود « 10 » و خالد بن برمك نيز از مشاهير كتاب آل عباس است و ابو عبد الله كى كاتب « 11 » مهدى بود پيوسته گفتى ما رأيت مثل خالد بلاغته اعرابية و طاعته اعجمية « 12 » و له الاراء المشهورة و التدابير الصائبة و دايما منصور گفتى خالد ( * ) غداء و الدولة « 13 » الذى يقوتها « 14 » و
هامش
( 1 ) - ب : حذف شده
( * 2 ) - ث : سعيد بن سليمان
( 3 ) - ب ث : الحشى ، ت : الحبشى
( 4 ) - ث : سا
( 5 ) - ت : بنوا
( 6 ) - ث : عيد
( 7 ) - ب : البعلكى ، ث : ال ؟ ؟ ؟ عليكى
( 8 ) - ت : ديگر كتاب
( 9 ) - ث : المفقع
( 10 ) - ث : و او از كتاب خلفاى عباسى بوده - افزوده
( 11 ) - ب : كتا ؟ ؟ ؟ ب
( 12 ) - ث : و ادابه عراقية - افزوده
( * 13 ) - آ : غذاء و الدولة ، ب : غدار و الدوله ، ت : غداء و الدولت ، ث : غداء الدولة
( 14 ) - آ : قوتها ، ب : قوتها ، ت : قو ؟ ؟ ؟ ها ، ث : تقوية