التهمة « 1 » عن الوزراء اذا كانت نصايحهم للملوك نصايحهم لانفسهم و تعظم الثقة بهم حيث صار اجتهادهم لهم كاجتهادهم لانفسهم ولايتهم « 2 » روح عن جسده « 3 » على روحه لان زوال الفتهما زوال نعمتهما و ان التيام الفتهما صلاح خاصتهما يعنى در كتب عجم خواندم كى موبد موبدان يعنى استاد حكماء فرس كتاب را وصف كرده است و گفته كه « 4 » نويسندگان پادشاهان « 5 » بمثابت چشمهاء ايشاناند كه بديشان بينند « 6 » و گوشهاى ايشاناند كه بايشان « 7 » شنوند « 8 » و زبانهاى ايشاناند « 9 » كى از قبيل « 10 » ايشان سخن گويند و نويسند و هيچكس را « 11 » سعادت بزرگتر از سعادت وزراء ملوك نيست وقتى كى ملوك ايشان نيز صاحب سعادت باشند و هيچ آفريده نزديكتر بهلاك از وزرا نيست وقتى كى ملوك ايشان هلاك شوند و هرگاه كى نصيحت وزرا پادشاهان را چون نصيحت ايشان
هامش
( 1 ) - ت : الهمة ، ث : تهمة
( 2 ) - ب : و لا يتمّ
( 3 ) - ب ت : حسده ، ث : حسده و لا يتّهم حسد
( 4 ) - آ ب : حذف شده
( 5 ) - ت : بادشاه
( 6 ) - ت : بيند ، ب : بعد از كلمهء - بينند - در آخر هر جمله اشاره - ، - افزوده شده ولى اشارهء مذكور در نسخههاى ديگر حذف گرديده است .
( 7 ) - ت : با ايشان ، ث : بديشان
( 8 ) - ت : نشنوند ، ث : شوند
( 9 ) - ث : حذف شده
( 10 ) - ث : قبل
( 11 ) - ت : حذف شده