باشد مر نفس خويش را تهمت از ايشان مرتفع شود و چون اجتهاد ايشان در مهمّات پادشاهان « 1 » چون اجتهاد ايشان باشد در مهمات خود وثوق براى ايشان هرچه بهتر « 2 » و عظيمتر باشد و هيچ جان را جهت جسد « 3 » متهم نگردانند و هيچ جسد را نيز جهت هيچ جان زيرا كى زوال الفت جان و جسد « 4 » زوال نعمت ايشان باشد و چون الفت ميان ايشان حاصل آيد « 5 » خاصهء هردو بصلاح آيد و در اين سخن ميان كتّاب و وزرا فرقى ( * ) ننهادهاند « 6 » و در ايام دولت عرب حرمت و جلالت كتّاب به حدى بوده « 7 » كى ابتداء هر مثال بنام امام بودى و انتها بنام كاتب و شيخ بزرگوار ابو على فارمدى قدس الله روحه العزيز در بعضى از تصانيف خود نسخهء عهدنامهء كه باشارت مبارك رسول صلى الله عليه و سلم امير المومنين على كرم الله وجهه جهت اقارب « 8 » و انساب سلمان فارسى رضى الله عنه نوشته است و بفارس « 9 » فرستاده ذكر كرده است « 10 » ابتداء عهدنامه برين « 11 »
هامش
( 1 ) - ب : ؟ ؟ ؟ اذشان ، ت : بادشاهان در
( 2 ) - ث : ب ؟ ؟ ؟ شتر
( 3 ) - ت ث : حسد
( 4 ) - ث : حسد
( 5 ) - ب : اند
( * 6 ) - آ : اندست ، ت : نهاده است ، ث : ننهاده است
( 7 ) - ت : بود
( 8 ) - ب ت : افارب
( 9 ) - ب : فارس
( 10 ) - ت : و - افزوده
( 11 ) - ب : بدين