ص 94 س 17 : احمد خوزانى اصفهانى به منصب وزارت ديوان اعلى و مولانا شمس الدين اصفهانى بمهم استيفاء ممالك محروسه سرافراز گشتند .
ص 94 س 18 : و ظفر يافتن برو بتوفيق خالق بحر و بر .
ص 97 س 2 : مشمول عواطف بيدريغ گرديد و به تعظيمات بىغايت و عنايات بىنهايت و تفقدات مبتهج و مسرور گشت .
ص 98 س 14 : كه بيست و دو سال و كسرى از آن گذشته بود
ص 98 س 14 : فتح اللّه ابن آقا حسين منشى قمى
ص 100 س 9 : خاقان گيتىستان نيز در جواب اين بيت را مرقوم ساختند . بيت :
هر كس ز جان غلام شه بوتراب نيست * صد مكه و مدينه بگيرد حساب نيست
ص 100 س 21 : ميرمحمد منشى قمى كه از افاضل و خوشنويسان روزگار بود . . .
ص 101 س 11 : كرمان و آذربايجان و شروان و ديار بكر و لرستان و خوزستان و حويزه و طبرستان فارغ و مطمئن گشت عازم آن ارادهء كثير الفايده گرديد .
ص 102 س 16 : بر من ميخوانى و مرا تهديد مىكنى عذر شيخزاده گفته از مجلس برخاست پس از آن شيخزاده نور اللّه را خدمت نموده رخصت مراجعت داد و امير كمال الدين ابيوردى را تعيين نموده برسالت بدرگاه عالمپناه آن اعليحضرت فرستاد و باز اظهار عجب و نخوت خود نمود .
ص 108 س 18 : بعضى از مورخان نوشتهاند كه شاه صاحبقران در دار الملك شيراز تشريف داشتند در وقتى كه طعام ميخوردند عرضه از جانب مير عماد الدين محمود نور كمال كه در آن اوان وزير ديوان كرمان بود از ظلم و ستم آن خان شيبان چيزها نوشته بود و ختم به اين بيت نموده ، نظم :
اى شهسوار معركهء آخر الزمان * از دست رفت معركه پا در ركاب كن
شاه و الا جاه لقمهء طعامى كه در دست داشت انداخته جلو طلبيد و سوار شده عازم راه خراسان گشت
ص 109 س 5 : مظفر بتكچى كه ابا عن جد از اكابر استراباد بمزيد جمعيت و املاك بلوك كبود جامه از ساير اهالى استراباد ممتاز بود . . .
ص 109 س 15 : بمسامع عز و جلال شاه عالميان رسيد . شاه جهان از آنجا . . .
ص 115 س 8 : رباعى كه از طبع عبيدخان در مدح شاه عالى سر زده بود گذرانيدند
ص 122 س 16 : احوال او در جلد اول از مجلدات ثمانيه از تذكرة الشعراء شاهى و مناقب الفضلاء عباسى در سلك تحرير درآورده اسم وى شيرعلى بوده . . .
ص 124 س 4 : وزارت سلاطين تركمان و مدتى وزارت خاقان صاحبقران نموده بود در خراسان وفات يافت و در مشهد مقدس معلى مزكى مدفون گشت رحمة اللّه عليه . چون خاقان صاحبقران . . .
ص 125 س 10 : كالپوش كه در حوالى استراباد واقعست محل نزول . . .