تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خاطرات و خطرات ( فارسى ) — صفحة 306

مساهمون:

ص٣٠٦
نمايند ، زندگى گروهى آن هم دوره‌گردان شهر بهشت مىشود ، ذخيره كه از دست رفت به بيچارگى مىافزايد دست خالى و دهان باز ميمانند ، درها را مىبندند كه كسى نداند در انجمن كو ميخواهند از اين طريق برگردند و خوشى را از طريق اخلاقى حاصل كنند انشاء اللّه . مردمى كه دركو بمغز مرام برخورده‌اند متعهدند كه در قوم خود مرام را ترويج كنند از عناد رو بگردانند و به رشاد رو بياورند . اين همان نداست كه محمد بن عبد اللّه هزار و سيصد و هفتاد و هشت سال قبل به گوش بشر درداد :
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ
بگو اى اهل كتاب بيائيد موافقت نمائيد به كلمه‌اى كه بين ما و شما فرق ندارد آنكه نپرستيم مگر خدا را و شريك از براى او قرار ندهيم و بعض خودمان را به رب نگيريم سواى خدا .
لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّائِلِينَ وَ فِي الرِّقابِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ
خوبى آن نيست كه رو به طرف مشرق و مغرب كنيد بلكه خوبى ايمان بخداست و روز آخر و ملائكه و كتاب و پيمبران و بدهيد مال را بدوستى او بخويشان و يتيمان و مساكين و راهگذاران و درخواست‌كنندگان و در آزادى بندگان و برپا بداريد نماز را و بپردازيد زكات را و وفا كنيد بعهد چون عهد كرديد و صبركنندگان در رنجورى و شدايد ( دفاع ) ايشانند كه راست گويند و ايشانند پرهيزكار . باقتضاى امروز بايد افراد يا دولت از طريق تشكيلات و مؤسسات اداى وظيفه نمايند ، ره همين است مرد باش و برو . نماز را من در افكار امم كتابچهء يادداشت گفته‌ام كه چند نوبت در روز شخص را بوظيفه تذكر مىدهد . در رعايت دنيا و آخرت .
وَ ابْتَغِ فِيما آتاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَ لا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا وَ أَحْسِنْ كَما أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَ لا تَبْغِ الْفَسادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ .
بجوى در آنچه داد خدا ترا سراى آخرت را و فراموش مكن بهرهء خودت را از دنيا و نيكوئى كن چنان كه نيكوئى كرد خدا با تو و مجوى فساد را در زمين خدا دوست ندارد فساد - انگيزان را . در حدود آزادى و مواسات و برادرى . الناس مسلطون على اموالهم و على انفسهم آدميزاده بر مال و جان خود اختيار دارد .
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ
گرويدگان برادرند . لا يؤمن احدكم حتى يحب لاخيه المؤمن ما يحب لنفسه ايمان نياورده است احدى از شما مگر آنكه آنچه از براى خود ميخواهد از براى برادر مؤمنش بخواهد .
إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ
گرامىترين شما نزد خدا پرهيزكارترين شما است .
الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ وَ إِذا ما غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ
آنان كه دورى جويند از گناهان بزرگ و كارهاى زشت و چون خشم كردند درگذرند .
إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ
خدا دوست نميدارد فريب‌دهندگان به خود بالنده را . در منع احتكار كه امروز موضوع بحث كلى است :
خاطرات و خطرات ( فارسى ) — صفحة 306 | مهديقلى هدايت ( مخبر السلطنه )