تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ٤ — صفحة 828

مساهمون:

ص٨٢٨

سوره ناس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ غرض سوره : امر نمودن پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم به استعاذه و پناه جستن از خداى تعالى . ( 1 ) ( قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ) : ( بگو ، پناه مىبرم به پروردگار مردم ) ( 2 ) ( مَلِكِ النَّاسِ ) : ( فرمانرواى مردم ) ( 3 ) ( إِلهِ النَّاسِ ) : ( معبود مردم ) ( 4 ) ( مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ ) : ( از شرّ وسوسه‌گر پنهانى ) ( 5 ) ( الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ ) : ( كه در دل مردم وسوسه مىكند ) ( 6 ) ( مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ ) : ( چه از جنس جنّ و چه از جنس بشر ) طبيعت انسان چنين است كه هنگام مواجهه با شرورى كه در خود قدرت دفع آنها را نمىبيند ، به كسى پناهنده مىشود كه قدرت دفع آن شرّ را دارد و در اين موارد انسان به يكى از اين سه ملجاء پناه مىبرد . 1 ) ربّى كه مدبّر امر اوست و در تمام حوائجش به او رجوع مىكند ، تا آن ربّ شرّ را از او دفع كرده و بقايش را تضمين نمايد و اين مورد سببى است كه فى نفسه در سببّيت تامّ است . 2 ) سلطانى كه داراى سلطه و قدرت كافى بوده و حكمى نافذ داشته باشد ، بطوريكه بتواند شرّ را از انسان دفع كند ، نظير پادشاهان و فرمانروايان كه اين مورد هم سببى تامّ در سببيّت است ( امّا نه بذاته و فى نفسه ، بلكه سلطهء او به حول و قوهء الهى وابسته است )