سوره قارعه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : تهديد به عذاب قيامت و بشارت به ثواب آن .
( 1 )
( الْقارِعَةُ )
: ( آن حادثهء كوبنده )
( 2 )
( مَا الْقارِعَةُ )
: ( و چيست آن حادثهء كوبنده ؟ )
( 3 )
( وَ ما أَدْراكَ مَا الْقارِعَةُ )
: ( و تو چه مىدانى كه آن كوبنده چيست ؟ )
( 4 )
( يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ )
: ( روزى كه مردم چون ملخ فرارى رويهم مىريزند )
( 5 )
( وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ )
: ( و كوهها چون پشم رنگارنگ حلاجى شده مىگردند )
منظور از قارعه و حادثه كوبنده همان قيامت است ، چون دلها را با فزع و هول شديد و دشمنان خدا را با عذاب سخت ، در هم مىكوبد ، و منظور از تكرار استفهام ، تعظيم و بزرگ نشان دادن و هولانگيزى در امر قيامت است .
در ادامه مىفرمايد : آن روزيست كه مردم مانند ملخهاى پراكنده كه روى هم ريخته و زمين را فرش كردهاند ، در جهات مختلف پخش مىشوند و به سوى منازل ابدى خود ( سعادت يا شقاوت ) رهسپار مىگردند .
بعضى مفسّران وجه تشبيه مردم در روز قيامت به ملخ را در اين امر دانستهاند كه ملخ