سوره قدر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : تذّكر دادن به اين نكته كه قرآن در شب قدر نازل شده و توصيف و بزرگداشت شب قدر و برترى آن نسبت به ساير اوقات .
( 1 )
( إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ )
: ( اين قرآن عظيم الشأن را در شب قدر نازل كرديم )
از آيات قرآن استفاده مىشود كه قرآن دو نحو نزول داشته ، يكى نزول دفعى و يكپارچه و در يك شب معيّن كه همان شب قدر است و يكى هم نزول تدريجى كه در طول بيست و سه سال نبوّت رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم صورت گرفته .
و مراد از شب قدر ، شبى است كه تمام حوادث سال آينده تقدير مىشود ، يعنى تمام حوادثى كه از اين شب قدر تا شب قدر سال ديگر بايد واقع شود خداى تعالى آن حوادث را در شب قدر مقدّر مىكند مانند : زندگى ، مرگ ، رزق ، سعادت ، شقاوت و . . . و از آيات ديگر قرآن « 1 » استفاده مىشود كه شب قدر منحصر در شب نزول قرآن نيست ، بلكه با تكرار هر سال ، آن شب هم مكرّر مىشود .
( 2 )
( وَ ما أَدْراكَ ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ )
: ( و تو چه مىدانى كه شب قدر چيست ؟ )
اين عبارت كنايه از جليل القدر بودن و عظمت منزلت شب قدر است و به همين دليل هم به جاى استفاده از ضمير ، اسم ظاهر را به كار برده .
هامش
( 1 ) . سورهء دخان ، آيه 6 .