( 3 )
( لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ )
: ( شب قدر از هزار ماه برتر است )
( 4 )
( تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ )
: ( در اين شب فرشتگان و روح به اذن خدا از هر فرمان نازل مىشوند )
( 5 )
( سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ )
: ( اين شب تا صبحدم رحمت و سلامت و تهنيت است )
در تعليل عظمت و ارجمندى شب قدر مىفرمايد : آن شب در مقام و ارج از هزار ماه برتر است ، يعنى از جهت فضيلت عبادت و بركت ، شب قدر ، بهتر از هزار ماه است و ملائكه و روحى كه از عالم امر است به اذن پروردگارشان در آن شب نازل مىشوند تا هر امرى را تدبير كنند و اذن خداوند به معناى رخصت دادن و رفع مانع است ، البتّه اين معنا در صورتى است كه مراد از امر ، امر وجودى و كلمهء ( كن ) باشد و ( من ) ابتدائيه باشد ، امّا اگر منظور از امر ، هر امر كونى و حادثهاى باشد كه بايد واقع گردد ، در اين صورت ( من ) در معناى تعليلى خواهد بود ، و آيه چنين معنا مىدهد كه ملائكه و روح در آن شب به اذن پروردگارشان نازل مىشوند ، بخاطر تدبير ، امرى از امور عالم ، در ادامه مىفرمايد : شب قدر تا هنگام صبح ، سلام و سلامت و عارى از آفات ظاهرى و باطنى است ، بنابراين در آن شب رحمت الهى شامل همهء بندگانى كه به سوى او متوجّه شده و روى آورند ، مىگردد و در آن شب باب نقمت و عذاب بسته است و خدا عذاب جديدى نمىفرستد و كيد شيطانها در آن شب مؤثّر واقع نمىشود و رواياتى نيز در تأييد اين معنا وجود دارد « 1 » .
هامش
( 1 ) . در تفسير مجمع البيان از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه شب قدر شب نوزدهم يا بيست و يكم و يا بيست و سوّم ماه رمضان است ، و روايات در تأييد شب بيست و سوّم قويتر است ، امّا آن را معيّن نكردهاند تا امر آن را تعظيم نمايند .