سوره ضحى
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : آرامش دادن و تسلىّ خاطر رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم .
( 1 )
( وَ الضُّحى )
: ( قسم به روز آن هنگام كه نور خورشيد گسترده مىشود )
( 2 )
( وَ اللَّيْلِ إِذا سَجى )
: ( و قسم به شب هنگامى كه سكون و آرامش مىبخشد )
( 3 )
( ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى )
: ( كه پروردگارت وحى را از تو قطع نكرده و تو را مورد خشم قرار نداده )
( 4 )
( وَ لَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولى )
: ( و مسلّما آخرت براى تو از دنيا بهتر است )
( 5 )
( وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى )
: ( و پروردگارت به زودى به تو عطايى مىكند كه راضى شوى )
در شأن نزول اين سوره گفتهاند : ظاهرا چند روزى به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم وحى نشد ، بطوريكه مردم مىگفتند : خدا با او وداع كرده و آنحضرت ناراحت و دل نگران چشم به آسمان داشت و در انتظار وحى بسر مىبرد ، تا اين سوره نازل شد و قلب آنحضرت شاد گشت .
مىفرمايد : قسم به گسترده شدن نور خورشيد و قسم به شب آن هنگام كه ظلمتش همه جا را فرا مىگيرد و آرامش و سكون مىبخشد ، كه هرگز پروردگارت تو را ترك نكرده و بر تو خشم نگرفته ، و در اين سوگندها با متعلّق آن مناسبت عجيبى وجود دارد كه بر كسى پوشيده نيست ( نور روز با تابش وحى و تاريكى شب با انقطاع وحى )