و آنها از شرابى نوشانده مىشوند كه خالص و صافى از غلّ و غشّ است ، شرابى كه آن را با مشك ، مهر و موم كردهاند و يا آخرين طعمى كه از آن شراب در دهان مىماند بوى مشك است ، سپس در مقام ترغيب انسانها به سوى اين نعمات مىفرمايد : انسانها بايد براى چنين زندگى و نعماتى خصوصا رحيق مختوم با يكديگر زور آزمايى كرده و از هم سبقت بگيرند .
در ادامه مىفرمايد : اين شراب طبعش آميخته يا ممزوج با چشمهء تسنيم است و تسنيم چشمهاى در بهشت است كه در معناى آن مفهوم بلندى و امتلاء نهفته است و اين چشمه كه افضل از رحيق مختوم مىباشد ، به مقرّبان اختصاص دارد ، يعنى مقرّبان صرفا از چشمه تسنيم مىنوشند و در واقع قدح ابرار از رحيق مختومى پر شده كه با تسنيم مخلوط شده است ( پس همانطور كه مقام مقرّبان از ابرار بالاتر است ، شراب ايشان نيز افضل از شراب ابرار مىباشد )
( 29 )
( إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ )
: ( بدرستى كه كسانى كه گنه كار بودند به مؤمنان مىخنديدند )
( 30 )
( وَ إِذا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغامَزُونَ )
: ( و وقتى به آنان بر مىخوردند ، با اشارهء چشم به استهزاء آنان مىپرداختند )
( 31 )
( وَ إِذَا انْقَلَبُوا إِلى أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ )
: ( و وقتى به همفكران خود مىرسند ، خوشحالانه برخورد مىكنند )
( 32 )
( وَ إِذا رَأَوْهُمْ قالُوا إِنَّ هؤُلاءِ لَضالُّونَ )
: ( و زمانيكه به مؤمنين بر مىخورند ، به يكديگر مىگويند ، اينها گمراهانند )
( 33 )
( وَ ما أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حافِظِينَ )
: ( و خداوند اين مجرمين را نگهبان و مسئول مؤمنين نكرده )
( 34 )
( فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ )
: ( پس امروز هم مؤمنين به كفّار مىخندند )
( 35 )
( عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ )
: ( و بر كرسيهاى خود تكيه زده و تماشا مىكنند )