تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ٤ — صفحة 723

مساهمون:

ص٧٢٣

شود و لوازم عبوديّت را به جا آورد و نعمات او را شكر گزارد ، هرگز دستورات الهى را به انجام نرساند ، بلكه كفران و نافرمانى كرد ، پس شأن اين آيات اين است كه مىخواهد طبيعت انسان را ملامت و مذمّت كند و بفرمايد : طبع انسان چنين است كه اگر به خودش وانهاده شود در كفر افراط مىكند . ( 24 ) ( فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ ) : ( پس انسان بايد در غذاى خود بنگرد ) ( 25 ) ( أَنَّا صَبَبْنَا الْماءَ صَبًّا ) : ( اين ما بوديم كه آب باران را به نحوى شگفت از آسمان فرستاديم ) ( 26 ) ( ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا ) : ( و سپس زمين را با گونه‌اى ناگفتنى بوسيله دانه‌ها شكافتيم ) ( 27 ) ( فَأَنْبَتْنا فِيها حَبًّا ) : ( و در آن دانه‌ها رويانديم ) ( 28 ) ( وَ عِنَباً وَ قَضْباً ) : ( و انگور و سبزيجاتى ) ( 29 ) ( وَ زَيْتُوناً وَ نَخْلًا ) : ( و زيتون و نخلى ) ( 30 ) ( وَ حَدائِقَ غُلْباً ) : ( و باغهاى پر درخت و انبوهى ) ( 31 ) ( وَ فاكِهَةً وَ أَبًّا ) : ( و ميوه و چراگاهى ) ( 32 ) ( مَتاعاً لَكُمْ وَ لِأَنْعامِكُمْ ) : ( تا وسيلهء زندگى شما و چهارپايانتان باشد ) مىفرمايد : با اينكه خداوند ، هزاران نعمت به انسان ارزانى كرده ، امّا شايسته است كه انسان با نظر و مطالعهء دقيق پيرامون طعامى كه مىخورد و با آن سدّ جوع مىكند بيانديشد و اگر همين يك نعمت را مطالعه كند ، سعهء تدبير پروردگارش را در خواهد يافت و عقل او حيران و مبهوت مىگردد و متوجّه مىشود كه خداى تعالى چقدر نسبت به صلاح حال انسان و استقامت امر او عنايت داشته و به همه احوال او احاطه دارد « 1 » . سپس در توضيح چگونگى آفرينش طعام و شرح آن مىفرمايد : اين ماييم كه آب باران را بر زمين فرو مىفرستيم و چشمه‌ها و نهرها را در آن جارى مىسازيم و زمين را

هامش
( 1 ) . بعضى تفاسير طعام را منحصر در طعام ظاهرى ندانسته و آن را به غذاى روحى و علومى كه انسان فرا مىگيرد ، تفسير كرده‌اند ، ( مترجم )