مخاطبان بر عهدهء ماست . ( 20 ) ( كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ ) : ( چنين نيست ، بلكه شما دنياى زودگذر را دوست مىداريد ) ( 21 ) ( وَ تَذَرُونَ الْآخِرَةَ ) : ( و به كلّى آخرت را رها مىكنيد ) ( 22 ) ( وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ ) : ( آن روز چهرههايى از شادى برافروخته است ) ( 23 ) ( إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ ) : ( و با چشم قلب جمال پروردگارشان را نظاره مىكنند ) ( 24 ) ( وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ باسِرَةٌ ) : ( و آن روز چهرههايى عبوس و غمگين است ) ( 25 ) ( تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِها فاقِرَةٌ ) : ( كه مىپندارى حادثهء ناگوارى به آنها رسيده ) در ردّ منكران معاد مىفرمايد : هرگز چنين نيست كه معاد و حساب و كتابى در كار نباشد ، بلكه آنچه شما را به اين سخنان وامىدارد اين است كه شما زندگى زودگذر دنيوى را دوست مىداريد و به آن دلبستهايد و بكلّى از زندگى آخرت غافل شدهايد و از ياد آن هم اعراض مىكنيد . آنگاه مىفرمايد : در روز قيامت چهرههاى مردم به دو گونه است ، بعضى زيبا و خرّم و مسرورند و به ديدهء قلب و به وسيله حقيقت ايمان ، پروردگارشان را نظاره مىكنند ، يعنى دلهايشان متوجّه پروردگار است و هيچ عاملى آنان را از ياد خدا به خود مشغول نمىسازد و با ديدن هر نعمتى به ياد منعم آن هستند و آن را آيتى از خداى سبحان مىشمارند ، و به عكس بعضى چهرهها عبوس و غمگين است ، چون مىدانند كه به زودى به گونهاى كمرشكن عذاب خواهند شد و شايد هم خطاب به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم باشد كه مىفرمايد : اگر آنها را ببينى گمان مىكنى كه حادثه كمرشكنى به آنها وارد شده . ( 26 ) ( كَلَّا إِذا بَلَغَتِ التَّراقِيَ ) : ( چنين نيست كه آنها پنداشتهاند ، آن زمان كه جانشان به گلوگاه رسد ) ( 27 ) ( وَ قِيلَ مَنْ راقٍ ) : ( و گويند كيست كه درد او را علاج كند ؟ ) ( 28 ) ( وَ ظَنَّ أَنَّهُ الْفِراقُ ) : ( و آن بيمار ، خود به مفارقت دنيا يقين كند ) ( 29 ) ( وَ الْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ ) : ( و ساقهاى پا به هم در پيچد ) ( 30 ) ( إِلى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَساقُ ) : ( در آن روز همه خلق را بسوى پروردگارت مىرانند )
ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ٤ — صفحة 683
مساهمون: فاطمه مشايخ
ص٦٨٣