( 12 )
( وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً )
: ( و به وسيلهء اموال و فرزندان ياريتان مىكند و برايتان باغها رويانيده و نهرها جارى مىسازد )
در ادامه دعوت ، حضرت نوح عليه السّلام به قومش مىفرمايد : اگر استغفار كنيد خداوند ابر بسيار بارنده را به سويتان مىفرستد و شما را به وسيله اموال و فرزندان يارى مىكند ، چون اموال و فرزندان نزديكترين كمكهاى ابتدايى براى رسيدن جامعهء انسانى به اهداف خويش است ، در ادامه مىفرمايد : و نيز خداوند برايتان باغها و چشمهها قرار مىدهد ، يعنى مغفرت اثرى مستقيم در رفع مصائب و گشوده شدن درهاى نعمت به روى بندگان دارد ، و بين صلاح جامعه بشرى و فساد آن و ميان اوضاع عمومى جهان ارتباط مستقيمى برقرار است ، يعنى چنانچه جوامع بشرى خود را اصلاح كنند ، به زندگى پاكيزه و گوارايى مىرسند و اگر به عكس به فساد گرايش بيابند ، دچار بلايا و مصائب خواهند شد « 1 » .
( 13 )
( ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقاراً )
: ( شما را چه مىشود كه براى خدا عظمتى قائل نيستيد ؟ )
( 14 )
( وَ قَدْ خَلَقَكُمْ أَطْواراً )
: ( با اينكه او شما را به اشكال و احوال متفاوتى آفريده )
مىخواهد بفرمايد : چه چيزى شما را به نفى ربوبيّت خداوند و يأس از احترام و تعظيم او واداشته ؟ در نتيجه الوهيّت و معبوديّت او را نفى كردهايد و به جاى او ارباب متفرّق را عبادت مىكنيد ؟ با اينكه خودتان مىدانيد كه او شما و اين عالم را كه در آن زندگى مىكنيد خلق كرده و تدبير نموده و فرد فرد شما را به اطوار و احوال گوناگون آفريده ، ( ابتدا از خاك ، سپس از نطفه ، آنگاه علقه و بعد مضغه و سپس جنين ، طفل ، جوان ، سالخورده ، و در آخر پير و فرتوت ) و نيز جمع شما را متفاوت آفريده ، ( بعضى زن و بعضى مردند و از نظر رنگ پوست و قيافه و نيرومندى و . . . با هم اختلاف دارند ) ، آيا اين امر چيزى به جز تدبير است ، پس مدبّر امور شما همان خالق شماست و بايد تنها او را إله و معبود و ربّ خود بگيريد .
هامش
( 1 ) . نظير اين مطالب در آيه 41 سورهء روم ، آيه 30 سورهء شورى ، و آيه 96 سورهء اعراف مطرح شده است