( 9 )
( يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذلِكَ يَوْمُ التَّغابُنِ وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ يَعْمَلْ صالِحاً يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئاتِهِ وَ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ )
: ( روزى كه شما را براى روز جمع گردآورى مىكند و آن روز ، روز تغابن و خسران است ، و هر كس كه به خدا ايمان آورده و عمل صالح كرده باشد ، خدا گناهانش را مىآمرزد و او را در بهشتهايى وارد مىكند كه نهرها در دامنهء آن جاريست و تا ابد در آن جاودانه خواهند بود و اين رستگارى عظيم است )
( 10 )
( وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ خالِدِينَ فِيها وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ )
: ( و كسانى كه كافر شدند و آيات ما را تكذيب كردند ، آنان اهل آتش بوده و در آن جاودانه خواهند بود و چه بد سرانجام و بازگشتى است )
( غبن ) يعنى اينكه انسان در معامله متضرّر شود و فريب بخورد .
و روز قيامت را به اين جهت
( يَوْمُ التَّغابُنِ )
مىگويند كه در آن روز تمام اشياء بر خلاف معيارها و مقادير دنيوى ظهور مىكنند و همه مردم در مىيابند كه در معاملهء نفس خود در برابر رضاى الهى مغبون شدهاند و سرمايهء نفس را از كف دادهاند و به جاى آن سخط و ناخشنودى پروردگار را كسب كردهاند .
و در آن روز كسى كه جانش را در برابر رضاى خدا معامله نكرده مىفهمد كه از عدم معامله مغبون شده و آنكس كه در معاملهاش به فكر بدست آوردن وجهه و مقام اندك دنيوى بوده نيز متوجّه مىشود كه مغبون شده ، پس همه مردم در آن روز مغبون خواهند بود ، چون هيچ يك آنطور كه بايد حقّ اين معامله را ادا نكردهاند و قدر و ارزش روز قيامت را درك ننمودهاند و شايد هم تغابن به معناى اين باشد كه كفّار معامله سودبخش را رها نموده و معاملهء زيانآور را برگزيدهاند و يا مؤمنين بواسطه اعمالشان اهل بهشت شده و آن را بدست مىآورند ، امّا كافران به آن نايل نمىشوند ، پس اهل بهشت غابن ، و اهل جهنم مغبون مىباشند .
به هر جهت مىفرمايد : خداوند شما را براى حضور در صحنهء محشر و وقوع چنين روزى گردآورى مىكند و در آن روز كسانى كه به خدا ايمان آورده و اعمال صالح بجا