حاجت مسلمانان ، زيارت برادران دينى و . . . ) و در عين حال همواره خدا را در قلب و زبان خود ياد كنيد به اميد آنكه به رستگارى و نجات برسيد و از هلاكت و شقاوت برهيد .
( 11 )
( وَ إِذا رَأَوْا تِجارَةً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَيْها وَ تَرَكُوكَ قائِماً قُلْ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجارَةِ وَ اللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ )
: ( و زمانيكه در بين نماز از تجارت و لهوى خبردار مىشوند ، به سوى آن متفرّق مىگردند و تو را در حال خطبه سرپا رها مىكنند ، بگو آنچه نزد خداست ، بهتر از لهو و تجارت است و خدا بهترين روزى دهندگان است )
در روايت وارد شده « 1 » كه كاروانى از تجّار وارد مدينه شد و آن روز ، روز جمعه بود و مردم در نماز جمعه شركت كرده بودند و رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مشغول خطبهء نماز بود .
كاروانيان به منظور اعلام ورود خود ، طبل و دائره كوبيدند ، مردم داخل مسجد نماز و رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم را رها نموده و به جانب آنها متفرّق شدند و اين آيهء شريفه به همين مناسبت نازل شد ، خداوند به جهت آنكه مردم را به واسطه خطائى كه مرتكب شدند تنبيه كند و بفهماند كه عملشان چقدر قبيح بوده ، مىفرمايد : آنچه در نزد خداست ، يعنى ثوابى كه خدا در برابر استماع خطبه و شركت در نماز به شما عطا مىكند ، از اين ساز و دهل و تجارت كاروانيان بهتر است ، چون ثواب خدا خير حقيقى و دائمى و لا يزال است ، به خلاف لهو و تجارت كه اگر هم خيرى داشته باشد زائل شدنى و باطل است و چه بسا خشم خدا را در پى داشته باشد و خداى متعال بهترين روزى دهندگان است و رزق و نعمت او دائمى است ، در حديث وارد شده كه وقتى كاروان شام به مدينه آمد ، مردم از گرد پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم پراكنده شدند و فقط 12 نفر پيرامون رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم باقى ماندند و پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم فرمود : اگر اين چند نفر باقى نمىماندند ، خداوند از آسمان سنگ برايشان مىباريد و در همين زمان سورهء جمعه نازل شد .
هامش
( 1 ) . مطابق تفسير قمى و تفسير الدّر المنثور .