نمىگردد ، و اين آخرين كلام رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم خطاب به آنهاست ، در ادامه خداى متعال خطاب به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىفرمايد : اين اوصافى كه از طعام و شراب آنها گفتيم پذيرايى است كه براى آنها در روز جزا آماده شده و پذيرايى خواندن اين شكنجهها نوعى تهكّم و طعنه زدن است .
( 57 )
( نَحْنُ خَلَقْناكُمْ فَلَوْ لا تُصَدِّقُونَ )
: ( ما شما را آفريديم ، پس چرا تصديق نمىكنيد ؟ ) .
( 58 )
( أَ فَرَأَيْتُمْ ما تُمْنُونَ )
: ( به من خبر دهيد ، آيا نطفهاى كه در رحمها مىريزيد ) .
( 59 )
( أَ أَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخالِقُونَ )
: ( شما آن را آفريدهايد ، يا ما خالق آنيم ؟ ) .
اين آيات تحريك مردم بر تصديق معاد است ؟ مىفرمايد : ما خالق شما هستيم ، پس چرا گفتار ما دربارهء معاد را تصديق نمىكنيد ؟ و تقرير حجّت اين است كه اولا : وقتى خدا خالق و موجد انسانها از عدم باشد ، البته بار دوّم هم مىتواند آنها را بيافريند و اين از آفرينش اوّلى آسانتر است ، و ثانيا : وقتى پديد آورنده و مدّبر انسانها خداى متعال است ، پس او به احوال و حوادثى كه برايشان پيش مىآورد داناتر است و وقتى او به آنها خبر داده كه به زودى ايشان را مبعوث مىكند و به حساب اعمالشان رسيدگى مىنمايند ، چارهاى جز تصديق ندارند و هيچ عذرى براى مكذّبان باقى نمىماند .
در ادامه مىفرمايد : به من خبر دهيد ، در خلقت بشر شما آدميان جز ريختن نطفه چه نقشى داريد ؟ آيا شما آن نطفه را ايجاد كردهايد و آن را به صورت انسانى مانند خود در مىآوريد ؟ يا ما خالق آنيم و آن را به صورت بشر تبديل مىكنيم ؟
( 60 )
( نَحْنُ قَدَّرْنا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَ ما نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ )
: ( اين مائيم كه مرگ را ميان شما مقدّر كردهايم و هيچ عاملى نمىتواند از تدبير ما سبقت بگيرد ) .
( 61 )
( عَلى أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثالَكُمْ وَ نُنْشِئَكُمْ فِي ما لا تَعْلَمُونَ )
: ( ما بر اساس اين تقدير جماعتى مانند شما را جايگزين شما كردهايم و شما را به خلقتى ديگر كه از آن بىخبريد ايجاد مىكنيم ) .
( 62 )
( وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولى فَلَوْ لا تَذَكَّرُونَ )
: ( و شما به تحقيق نشأت نخستين