سوره قمر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : انذار و ترساندن منكران ، بيان عاقبت مكذّبان و ذكر بشارت عظيم براى اهل تقوا .
( 1 )
( اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ )
: ( قيامت بسيار نزديك شد و ماه دو نيم گشت )
( 2 )
( وَ إِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَ يَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ )
: ( ولى آنها هر آيتى را ببينند اعراض مىكنند و مىگويند سحرى پى در پى و مداوم است )
( 3 )
( وَ كَذَّبُوا وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ وَ كُلُّ أَمْرٍ مُسْتَقِرٌّ )
: ( و تكذيب كردند و از تمايلاتشان پيروى نمودند ، و هر امرى در جاى خود مستقر خواهد شد )
( 4 )
( وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مِنَ الْأَنْباءِ ما فِيهِ مُزْدَجَرٌ )
: ( و به تحقيق از اخبارى كه آنها را هشدار و بيم مىداد برايشان آمده بود )
( 5 )
( حِكْمَةٌ بالِغَةٌ فَما تُغْنِ النُّذُرُ )
: ( اين قرآن حكمتهاى رساى الهى است ، امّا اين هشدارها سودى نداشت )
مىفرمايد قيامت براى هر دو گروه مؤمن و كافر بسيار نزديك شد و ماه به دو نيم گشت ، در اين آيه به معجزهء شقّ القمر اشاره شده كه خداوند به دست رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم قبل از هجرت ، به دنبال پيشنهاد مشركين آن را جارى نمود . « 1 » امّا اين مشركين حتّى با
هامش
( 1 ) . در اين آيه اشارتى وجود دارد كه شق القمر را از لوازم و نشانههاى نزديك شدن قيامت است .