( 59 )
( أَ فَمِنْ هذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ )
: ( آيا از اين مطالب تعجّب مىكنيد ؟ )
( 60 )
( وَ تَضْحَكُونَ وَ لا تَبْكُونَ )
: ( و مىخنديد و گريه نمىكنيد ؟ )
( 61 )
( وَ أَنْتُمْ سامِدُونَ )
: ( و همچنانكه سرگرم بازى خود هستيد ؟ )
( 62 )
( فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَ اعْبُدُوا )
: ( پس براى خدا سجده كنيد و به عبادت بپردازيد ) يعنى حالا كه خداى متعال اين نظام بديع را پديد آورده و اين عالم را ايجاد و تدبير نموده و همه امور بدست اوست ، پس ديگر به كداميك از نعمتهاى پروردگارت ترديد مىكنى ؟ ! و استفهام اين جمله استفهامى انكاريست كه احتمالا خطاب به همان شخصى است كه از انفاق اعراض كرد و شايد هم خطاب به پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم باشد امّا در واقع مخاطب سايرين باشند ( چنان كه به در مىگويند كه ديوار گوش كند )
در ادامه مىفرمايد اين قرآن و يا اين رسول انذار كنندهاى از قبيل انذاركنندگان سابق است . و امر نو ظهور و بىسابقهاى نيست ، قيامت نزديك شد ، « 1 » روزى كه غير از خدا كسى نيست كه گرفتارى آن روز را بردارد و شدايد و هراسهاى آن را دفع كند .
آيا از اين گفتار ما تعجب مىكنيد و آن را انكار مىنماييد ، با اين وصف هنوز مىخنديد و استهزاء مىكنيد و از بابت آيندهء خود بيمناك نيستيد و از كوتاهيهايى كه در جوار خداى متعال نموديد « 2 » و خود را مستحقّ عذاب و شقاوت قرار دادهايد ، نمىگرييد ؟ ! بلكه بايد سجده كنيد و فقط او را بپرستيد تا او عذاب را از شما بر طرف كند ، و سنّت گذشتگان را در خصوص مجازات و هلاكت دربارهء شما عملى نسازد .
هامش
( 1 ) . همچنانكه در سورهء مومن ، آيه 18 نيز قيامت را با همين نام مىخواند .( وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِآنها را روزى نزديك برسان )
( 2 ) . در تفسير الدّر المنثور نقل شده كه وقتى اين آيه نازل شد ، ديگر كسى رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم را خندان نديد ، تا وقتى كه از دنيا رحلت فرمود .