قوّتى متين است كه هيچ كارى او را ناتوان نمىكند و به عجز در نمىآورد . بنابراين از روزى دادن بندگان عاجز نمىشود . ( پس شأن خداى متعال نسبت به بندگان مانند شأن امراء بشرى نسبت به زيردستانشان نيست چون آنها براى امورشان به زيردستان خود نيازمندند و به همين دليل آنها را به ذلّت و بردگى مىكشانند ) .
( 59 )
( فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوباً مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحابِهِمْ فَلا يَسْتَعْجِلُونِ )
: ( پس همانا آنهايى كه در اين امّت ستم كردند ، همان نصيبى را دارند كه نظايرشان در امّتهاى سابق داشتند ، پس طلب تعجيل نكنند )
( 60 )
( فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ )
: ( پس واى بر كسانى كه كفر ورزيدند از آن روزى كه به آنها وعده داده شده )
( ذنوب ) يعنى سهم و نصيب و ( استعجال ) يعنى طلب عجله از ديگرى و تحريك او بر انجام درخواست مورد نظر .
از آيه قبلى استفاده مىشود كه هر كس خدا را عبادت نكند ستمكار است چون غرض خلقت را برآورده نساخته . به همين دليل در اينجا به جاى آنكه از لفظ كافران استفاده كند ، مىفرمايد : ستمكاران اين امّت نيز نصيبى از عذاب دارند ، مانند نصيب هم مسلكانشان در امّتهاى ديگر ، يعنى همانطور كه آنها در اثر كفر و تكذيب به عذاب خدا هلاك شدند اينها نيز دچار عذاب الهى خواهند شد ، لذا چه عجلهاى دارند كه با اصرار از تو مىخواهند در آوردن اين عذاب و يا وقوع قيامت تعجيل كنى و چرا مىگويند
( مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
« 1 » اگر راست مىگوييد اين وعده چه زمانى مىرسد ؟ )
چون اين امر براى آنها محقّق و قطعى است ، حال ممكن است در همين دنيا به عذاب خدا دچار شوند و يا در آخرت به آن برسند در هر صورت اين عذاب از آنها جدا نمىشود و روز قيامتى كه به آنها وعدهاش داده شده ، روزيست كه براى آنها جز ويل و هلاكت چيزى ندارد و كافرانى كه مرتكب گناه كفر ( و گناهان بسيار ديگر ) شدهاند عاقبتشان هلاكت و نابوديست .
هامش
( 1 ) . سورهء يونس ، آيه 48 .