مىگويند و مردم را گمراه مىكنند )
( 11 )
( الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ ساهُونَ )
: ( كسانى كه در جهلى عميق غرق در غفلتند )
( 12 )
( يَسْئَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ )
: ( مىپرسند روز جزا چه زمانيست ؟ )
( 13 )
( يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ )
: ( روزى است كه اينها در آتش انداخته مىشوند )
( 14 )
( ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ )
: ( و به ايشان گفته مىشود :
بچشيد آن عذابى را كه دربارهء آمدنش عجله مىكرديد )
( خرّاصون ) يعنى دروغگويانى كه سخنى را از روى حدس و تخمين و بدون علم مىگويند .
( فتنه ) يعنى داخل نمودن طلا در آتش براى معلوم شدن خوبى يا بدى آن و زايل شدن ناخالصىهايش .
مىفرمايد : نفرين بر دروغگويانى كه بدون علم درباره بعث و جزا سخن گفته و منكر آن مىشوند ، همان كسانى كه در جهل و غفلت فرو رفتهاند و آن غفلت و جهل آنچنان به ايشان احاطه دارد كه از حقيقت آنچه به آنها خبر مىدهند ، غافلند .
و ايشان به عنوان استهزاء و تعجيز ، در امر قيامت عجله مىكنند و مىگويند اگر راست مىگوييد ، اين روز جزا چه زمانى تحقّق مىيابد ؟ مىفرمايد در آن روز اينها در آتش معذّبند و مىسوزند ، در واقع مىخواهد بفرمايد : تاريخ وقوع قيامت از علوم غيبى و منحصر به ذات بارى تعاليست ، امّا همينقدر معلوم است كه در آن روز اين خراصّان در آتش دوزخ افكنده مىشوند و معذّب مىگردند . چون آنها انباشته از كفر و عناد هستند .
و در آن روز به آنها گفته مىشود : بچشيد عذابى را كه دربارهاش تعجيل مىكرديد و از روى تمسخر مىگفتيد : چه وقت فرا مىرسد ؟
( 15 )
( إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ )
: ( بدرستى كه اهل تقوا در باغها و چشمهسارهايند )
( 16 )
( آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُحْسِنِينَ )
: ( در حالى كه آنچه را پروردگارشان داده با رضايت گرفتهاند ، چون در دنيا از نيكوكاران بودند )