همچنانكه در سفر حديبيه و جنگ خيبر اعراض نموديد ، خداوند شما را در دنيا و يا هم در دنيا و هم در آخرت ، به عذابى دردناك معذّب مىكند .
( 17 )
( لَيْسَ عَلَى الْأَعْمى حَرَجٌ وَ لا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَ مَنْ يَتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذاباً أَلِيماً )
: ( بر افراد نابينا و لنگ و بيمار گناهى نيست و كسى كه خدا و رسولش را اطاعت كند ، خداوند او را در جنّاتى داخل مىكند كه از دامنهء آنها نهرها جريان دارد و هر كس اعراض كند خداوند او را به عذابى دردناك عذاب مىكند )
در اين آيه حكم وجوب جهاد را از افراد معلول كه جهاد برايشان طاقت فرساست ، برمىدارد و آنگاه مطيعان را وعدهء بهشت و متخلّفان و اعراض كنندگان را وعيد عذاب دردناك مىدهد يعنى عاقبت طاعت ثواب است و نهايت مخالفت و اعراض ، عقاب و كيفر است .
( 18 )
( لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَ أَثابَهُمْ فَتْحاً قَرِيباً )
: ( به تحقيق در آنروزى كه مؤمنان در زير آن درخت با تو بيعت كردند ، خدا از آنها راضى شد ، چون از نيّات درونى آنها آگاه بود و به همين دليل آرامشى بر آنها نازل كرد و به عنوان پاداش فتحى نزديك روزى آنها نمود )
( 19 )
( وَ مَغانِمَ كَثِيرَةً يَأْخُذُونَها وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً )
: ( و نيز غنايم بسيار روزيشان كرد كه بدست آورند و خدا همواره عزيز و حكيم است )
پس خدا به سبب صدق نيّت و خلوصّى كه مؤمنان بيعت كننده داشتند ، از آنها راضى شد و جزاى نيكو و ثواب براى آنها منظور نمود و به عنوان نتيجهء اين مطلب آرامش و طمأنينه را بر قلب آنها فرو فرستاد تا نفوسشان آرام بگيرد و پيروزى نزديك را در جنگ خيبر روزى آنها نمود و غنيمتهاى بسيار به ايشان ارزانى داشت ، چون او عزيزيست كه بر بندگان خود غالب و قاهر است و حكيمى است كه آنچه اراده كند با اتقان و احكام انجام مىدهد ، نه از روى گزاف و بيهوده .