مىفرمايد اگر به همين حال صبر كنند كه آتش منزلگاه آنهاست و اگر هم از خدا بخواهند تا از آنها راضى شود و اعتذار بجويند تا از عذاب رها شوند ، به جهت اينكه خدا از آنها راضى نمىشود ، استرضاء و اعتذارشان پذيرفته نخواهد شد .
( 25 )
( وَ قَيَّضْنا لَهُمْ قُرَناءَ فَزَيَّنُوا لَهُمْ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنَّهُمْ كانُوا خاسِرِينَ )
: ( و ما مبدّل نموديم براى آنها همنشينانى را تا آنچه را دارند و آنچه را كه آرزويش را دارند در نظرشان جلوه دهند و فرمان عذاب خدا بر آنها حتمى شد ، همچنانكه در امتهاى جنّى و انسى سابق نيز محققّ شد ، چون براستى آنها زيانكار بودند )
( تقييض ) به معناى تبديل و ( قرين ) به معناى همنشين است .
مىخواهد بفرمايد : كفّار استعداد اين را داشتند كه ايمان بياورند و تقوا پيشه كنند و در نتيجه خداوند براى آنها قرينهايى را معيّن كند كه آنها را از هر طرف هدايت و تسديد نمايند ، امّا كفر ورزيدند و مرتكب فسق شدند ، بنابراين خداوند هم بجاى آن قرينها قرينهاى ديگرى از شياطين برايشان قرار داد تا ملازم آنها باشند و آنان پيش رويشان ، ( يعنى نعمات و لذّات مادّى را كه داشتند ) و پشت سرشان ، ( يعنى آنهايى را كه آرزومند بودند ، داشته باشند ) را برايشان جلوه دادند ، در نتيجه كلمهء عذاب بر عليه آنها ثابت و واجب شد در حالى كه در امّتهاى شبيه به خود بودند ، امّتهايى از جن و انس كه قبل از آنها مىزيستند و آنها حقيقتا زيانكار شدند ، هم در دنيا و هم در آخرت .
همچنانكه فرمود
( وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ )
« 1 » كسانى كه كفر ورزيدند و آيات ما را تكذيب كردند اهل دوزخند )
[ آيهء ( 39 - 26 ) انذار كافران و دعوت پيامبر به دفع بدى بوسيله نيكى ]
( 26 )
( وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ )
: ( و كسانى كه كفر ورزيدند گفتند : به اين قرآن گوش ندهيد و در آن جار و جنجال بيفكنيد تا صداى شما بر آن غلبه كند و كسى آن را نشنود )
( الغاء ) يعنى گفتن كلامى كه معنا نداشته باشد .
هامش
( 1 ) . سورهء حديد ، آيه 19 .