بهشت از آنها به اهل تقوى به ارث رسيد و سهمشان نصيب پرهيزكاران شد . )
و ما در بهشت در هر جا كه بخواهيم مسكن مىگزينيم و اختيار كامل داريم و هر چه بخواهيم در اختيار ماست و چه خوب است اجر كسانى كه براى خدا به نيكى عمل كردند و اين كلام آخر ادامه سخن اهل بهشت است و شايد هم گفتار خداى متعال باشد .
( 75 )
( وَ تَرَى الْمَلائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ قِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ )
: ( و فرشتگان را مىبينى كه پيرامون عرش الهى مىچرخند و با ستايش ، پروردگارشان را تسبيح مىگويند و ميان آنها به حق داورى مىگردد و گفته شود : ستايش مخصوص پروردگار جهانيان است )
( عرش ) يعنى مقامى كه اوامر و فرامين الهى از آنجا صادر مىشود و بوسيله آنها امر عالم را تدبير مىنمايند . ( حافين ) يعنى احاطه كنندگان و حلقه زنندگان به دور چيزى و ( ملائكه ) مجريان مشيّت خدا و عاملان به امر او هستند .
مىفرمايد : تو در آن روز ملائكه را مىبينى كه گرداگرد عرش طواف مىكنند تا اوامر خدا را اجرا كنند و سرگرم تسبيح خدا و حمد او هستند .
و آنگاه با صدور حكم الهى ، ميان جميع مخلوقات داورى مىشود كه مراد از آن جميع جزئياتى است كه از ساعت بعث تا موقف حساب و جزا بر اهل محشر مىرود . و آنگاه ، ملائكه يا متقّين و يا جميع خلائق « 1 » در مقام امتنان و سپاس الهى بر آمده و او را به ثنائى جميل و عام ستايش مىكنند چون او هيچ كارى نمىكند جز آنكه آن كار زيبا و نيكوست و منجمله همين داورى او در ميان خلائق ، امرى جميل و پسنديده است كه سزاوار ثنا مىباشد ، امّا احتمالا گوينده اين قول همان متقّين هستند چون قرآن در جاى ديگر از قول آنها نقل مىكند
( وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
« 2 » آخرين سخن آنها اين است كه مىگويند : ستايش مخصوص پروردگار عالميان است ) و اين كلام خاتمه و انجام آخرين روز خلقت است .
هامش
( 1 ) . مطابق تفسير روح المعانى ج 24 .
( 2 ) . سورهء يونس ، آيه 10 .