سورهء غافر ( مؤمن )
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
غرض سوره : بيان استكبار كافران و مجادلهء باطل آنها بر عليه حق و ذكر عاقبت مكذّبين و بيان حجّتهايى بر ربوبيّت و الوهيّت پروردگار و دعوت نمودن پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم به صبر و وعدهء نصرت به آن حضرت .
[ آيهء ( 12 - 1 ) بيان احاطه علم و صفات جمال پروردگار و دعاى ملائكه دربارهء مؤمنان ]
( 1 )
( حم )
: ( حاء ميم ) از حروف مقطعه و رموز قرآنيست كه گفته مىشود به معناى اسماى حسناى حميد و مجيد مىباشد )
( 2 )
( تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ )
: ( كتابى است نازل شده از ناحيه خداوند عزيز و عليم )
( 3 )
( غافِرِ الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقابِ ذِي الطَّوْلِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ )
: ( آمرزنده گناه و پذيرنده توبه و شديد العقاب و نيرومند ، كه هيچ معبودى جز او نيست و بازگشت به سوى اوست )
مىفرمايد اين قرآن كتابى است كه از جانب خداوند عزيز و عليم نازل شده و اشاره به اين دو نام ، بقول بعضى از مفسران « 1 » براى دلالت بر اعجاز و انواع علوم قرآنست كه فهم بشر از درك آن عاجز است امّا به نظر ما وجه صحيح آنست كه چون اين سوره پيرامون انكار منكرين و جدال باطل و جاهلانهء آنها بر عليه آيات الهى بحث مىكند ، در
هامش
( 1 ) . تفسير روح المعانى ج 24