تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حيات يحيى ( فارسى ) — صفحة 169

مساهمون:

ص١٦٩
خود و مصاحبتهاى اخلاقى و ادبى تاكنون عمر خود را گذرانيده اكنون والى آذربايجان مىشود برحسب معمول پيشخانه و پسخانه سوار و توپ و تفنگ فراش و مير غضب شاطر و يساول چماق نقره و غيره لازم دارد . امين الدوله مجبور است براى تدارك اردو ديدن و اسباب اين سفر را هم فراهم نمودن كسى را كه حكومت كرده اردو زده و داراى كفايت باشد به پيشكارى خود بر گزيند براى اين كار حاج ميرزا محسنخان مظفر الملك را كه با وى رابطه خصوصى دارد اختيار مينمايد . امين السلطان در برگزيدن اين والى دانشمند قانونى براى آذربايجان با وجود دشمنيهاى ديرينه كه با او دارد نظر نداشته كه او بتواند اين‌بار را به منزل رسانيده اين حكومت را بطور آبرومندى برگذار نمايد . در اين صورت از انتخاب اين پيشكار كه ممكن است موجب موفقيت امين الدوله بگردد دلخوش نميباشد . صدر اعظم كوشش مينمايد اين انتخاب را برهمزده نگذارد مظفر الملك با امين الدوله روانه گردد . ولى چون علت معلوم است موفق نميگردد در ماه صفر 1314 امين الدوله با جلال و جبروت بسيار روانه آذربايجان ميگردد . بيداران طهران و مخصوصا دوستان ميرزا آقا خان خوشحالند كه محبوسين سياسى تبريز در سايه وطن‌پرستى و تجددخواهى والى آذربايجان و بعضى از همراهان وى اگر مستخلص نگردند از شدت حبس و قيد آنها كاسته در رفاه و آسايش خواهند بود . ولى كامياب شدن امين الدوله بفراهم آوردن اسباب مسافرت محتشمانه خود و اينكه شايد در سايه عقل و تدبير و بىطمعى او و كارآمد بودن همراهانش آذربايجان هم منظم گردد صدر اعظم را به خيال انداخته كه در سعايت نمودن از او نزد شاه كوتاهى ننموده و شايد از گفتن اين سخن هم دريغ نداشته باشد كه امين الدوله با عقيده آزاديخواهى و با روابطى كه با ميرزا آقا خان و رفقاى او از پيش داشته ممكن است پس از ورود بتبريز اسباب آزاد نمودن محبوسين را فراهم ساخته و يا بكشتن آنها
حيات يحيى ( فارسى ) — صفحة 169 | يحيى دولت آبادى