بناگه سر سيبها ريختند * بسى فتنه و جنگ انگيختند ( a 12 )
چو در سيبه قمباره انداختند * بسى مرد نامى « 1 » برانداختند
فرنگان چو قمباره ريزان شدند * همه گرم سيرى « 2 » گريزان شدند
در اول سپه گرچه بشكست كرد « 3 » * بمردانگى باز و ابست كرد
پس آنگاه بيرم بگ « 4 » از روى درد * بسوى مخالف يكى حمله كرد ( b 12 )
چنان خويشتن زد بقلب سپاه * به « 5 » پيشش چه دشمن چه يك برگ كاه « 6 »
ميان سپاه مخالف دويد * از ايشان بسى را ز تن سر بريد
بهر چند او جنگ مردانه كرد * و ليكن فلك يارى او نكرد
ملك شير مردى بُد از ممسنى « 7 » * ز مردى بگويم بسى گفتنى ( a 13 )
چنانست مردانه روز مصاف * بچرخ فلك مىنمايد گزاف
اگر مىشود عالمى « 8 » رستخيز « 9 » * ندارد گه « 10 » جنگ رو در گريز
بغريد مانند [ ه ] نره شير * بميدان مردى درآمد دلير
عجب جنگ آن روز مردانه كرد * ز فرق خوارج برآورد گرد ( b 13 )
چو او درگه جنگ مردى نبود * بميدان كين اهل دردى نبود
ز دشمن سرى چند ببريد باز * بشد در ميان يلان سرفراز
امير احمدى كو « 11 » ز جاويد بود * عجب پهلوان باميد بود
روانى ميان مخالف دويد * به مردى سرى از فرنگان بريد ( a 14 )
بياورد اثبات خود بگذراند * سر لشكرش مرد مردانه خواند
هامش
( 1 ) . بونلى : مردمانى .
( 2 ) . بونلى : كرم سپرى .
( 3 ) . بونلى : گرد .
( 4 ) . بونلى : بك .
( 5 ) . بونلى : كه .
( 6 ) . بونلى : بزرگگاه .
( 7 ) . بونلى : ممنى .
( 8 ) . بونلى : عالم .
( 9 ) . در متن به صورت رستخيز .
( 10 ) . بونلى : كه .
( 11 ) . بونلى : گو .