اقليد - تنگ براق
ز اقليد تا پاى تنگ براق * نمودند با لشكرى اتفاق ( b 33 )
اقليد
( Eghlid )
نام بلوكى در شمال استان فارس است و چون بر دروازه فارس قرار داشته و نقطه كليدى براى گشودن اين ايالت محسوب مىشده است آن را كليد يا اقليد ناميدهاند . ميرزا حسن حسينى فسائى درباره آن مىنويسد : « محدود است از جانب مشرق به بلوك ابرقوه و از جانب شمال به توابع اصفهان و از جانب مغرب به بلوك سر حد چهار دانگه و سر حد شش ناحيه و از جانب جنوب به بلوك قونقرى ، هواى اين بلوك مايل به سردى است ، آبش از قنوات ، شكار دشتى آن آهو و گورخر و خرگوش و كبوتر است » ( حسينى فسائى ، ميرزا حسن ، فارسنامه ناصرى ، تصحيح دكتر رستگار فسائى ، انتشارات امير كبير ، تهران ، 1367 ، ج 2 ، ص 1238 ) . تنگ براق كه سرچشمهء رود كر است در جنوب اقليد واقع شده است .
امامقلى خان امامقلى خان فرزند الله وردى خان فرمانرواى فارس ، فرمانده عالى ايرانيان در جنگ با پرتغالىهاست . جنگنامهء كشم و جروننامه او را با عناوينى چون نواب ، خان ، قلى على ، نواب خانى ، نواب عالى ، نواب عليا در جهان مخاطب مىسازد :
11 علىرغم حاسد ز لطف آله * بگو مدح نواب انجم سپاه ( ك )
12 اللهى كه خان عدالت شعار * سليمان دهر و فلك اقتدار ( ك )
42 رسيد اين خبر چون به آب كرنگ * بنوابعالى كه آمد فرنگ ( ك )
43 بجنبيد نواب عالى بقهر * بفرمود بر لشكر آراى دهر ( ك )
نيز در وصف رستم يكى از دلاوران ايرانى :
128 بدوران بسى سال و ماهش بود * نمكهاى خانى حلالش بود ( ك )
نيز در وصف يكى از پيروزيهاى ايرانيان :