كرنگ ، كورنگ ، يا كوهرنگ نام رودخانهاى جارى در كوههاى زاگرس كه هم اكنون با چند تونل به همين نام بخش بزرگى از آب آن به زاينده رود سرازير مىشود . اين طرح براى اولين بار در دوره شاه عباس صفوى مطرح و براى حفر تونل اقدام شد كه به نتيجه نرسيد . « اسكندر بيگ منشى » درباره « آب كرنگ » آورده است :
« آب كورنگ دو چشمه است يكى به اين نام موسوم و يكى را چشمه محمودى مىنامند كه از جبال ولايت حد اصفهان به جانب جنوب بيرون آمده از نهر مقعّر به طرف كوه گيليوه و خوزستان رفته به شط العرب مىپيوندد و آنچه در اين عهد مسموع گشته گويند هر دو چشمه از بلندى به پائين ريخته يكى مىشود . برابر زاينده رود صفاهان است و از منبع تا شط العرب زمين از هر دو طرف ارتفاع عظيم دارد و هيچ زمينى را شرب نمىنمايد و منفعتى به مزروعات آن حدود نمىرساند . حضرت شاه جنّت مكان اراده نموده بوده كه آن آب را به دار السلطنه اصفهان آورده مضاف زاينده رود گرداند . » ( اسكندر بيگ منشى ، عالم آراى عباسى ، تصحيح محمد اسماعيل رضوانى ، دنياى كتاب ، تهران ، 1377 ، ص 1568 ) .
آب جوار در تذكر مسير لشكركشى امام قلى خان از شيراز به هرموز جنگنامهء كشم بدان اشاره مىكنند .
اين محل در سه منزلى مسير جهرم به لار واقع است .
195 رسيد او چو بر منزل آب جوار * عقب آمدش خان گردون وقار ( ك )
انگريز / انگليس انگريز صورت ضبط انگلستان در متون تاريخى فارسى است . از دوره مغول اين واژه را در متونى چون جامع التواريخ رشيد الدين فضل اللّه همدانى مىتوان ديد . از آنجا كه اتحاد انگلستان و اسكاتلند و نيز تكوين پادشاهى متحد بريتانياى كبير مشتمل بر انگلستان