و متوطنين دار العبادهء مذكور حسب المسطور مقرر و نيابت و نظارت موقوفات مشايخ عظام را بلا مشاركت احدى من حيث الاستقلال و الانفراد متعلق به مشار اليه دانسته اعزاز و اكرام او را لازم شمرند و مومى اليه را در امور مزبوره متمكن و دست تكفل او را در مهم مزبور قوى و مطلق دانند .
متوليان و متصديان و ساير مباشرين موقوفات مزبوره و مستأجران و مستوفيان سركار بدون حضور و شعور ناظر مشاراليه يك دينار و يك من بار دادوستد ننموده رفع و بخش محصولات و قرار اجارات را در حضور او و گماشتهء او نموده بروات و روزنامجات را به مهر ناظر مومى اليه رسانند و در رتق و فتق معاملات او را ناظر به استقلال دانند و از سخن و و صلاح حسابى او كه هر آينه در باب انتظام معاملات بوده باشد گويد بيرون نروند ، طريق و سبيل نجابت و نظارت و رفعت و معالى پناه مومى اليه آن كه در جميع ابواب صرفه و غبطهء موقوفات را منظور داشته نوعى نمايد كه [ 174 الف ] چيزى از مال وقف در معرض اتلاف و تضييع در نيايد . و به علت حق النظاره زياده توقعى ننمايد و با همبستگى نوعى سلوك نمايد كه عند الخالق و الخلايق مرضى و مستحسن بوده دعاى خير به جهت ذات مقدس بندگان نواب كامياب سپهر ركاب اشرف اقدس ارفع همايون اعلى حاصل گردد . به عهدهء حكام شرع و عرف دار العبادهء مزبور كه درين باب امداد و اعانت و تقويت و تمشيت نظارت و رفعت و معالى پناه مومى اليه اهتمام تمام لازم شناسند و هر ساله نشان و مثال و خطاب مجدد طلب ننمايند . تحريرا فى 12 شهر جمادى الاولى من شهور سنة ثمانين بعد الف .
* * * چون چندى بر اين گذشت و اوقات شريف از طمع خام به امر منصب استيفا و و مهم نظارت و ساير مناصب و مهمات صرف گرديد به غير از خسران دنيا و آخرت
جامع مفيدى ( فارسى ) — صفحة 760
مساهمون: ايرج افشار
ص٧٦٠