سوره كهف
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
غرض سوره : دعوت نمودن به اعتقاد حقّ و عمل شايسته بوسيله وعده و وعيد و عنايت نمودن به نفى فرزند از ساحت پروردگار و ذكر سه داستان عجيب .
[ آيهء ( 8 - 1 ) اشاره به قيّم بودن قرآن كريم و بيان هدف از خلقت ]
( 1 )
( الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً )
: ( سپاس مخصوص خدائيست كه كتاب استوار قرآن را بر بندهاش نازل كرده و در آن انحراف قرار نداد ) ، ( عوج ) يعنى انحراف ، خداى متعال اين سوره را با ذكر ستايش خود افتتاح نموده و مىفرمايد ستايش مخصوص خدائيست كه قرآن را بر بندهاش محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلم نازل كرده كه هيچ انحرافى در آن نيست ، يعنى ابدا از حق انحراف ندارد و از همه نظر مستقيم و بدون اعوجاج است و آن كتاب قيّم بر مصالح زندگى بندگان در دنيا و آخرت مىباشد ، لذا كلمه ( قيما ) در ابتداى آيه بعدى مربوط به اين آيه مىباشد .
پس ستايش مخصوص خداست كه اين همه خيرات را از روز نزول قرآن تا روز قيامت در آن قرار داده و سزاوار نيست هيچ پژوهشگرى در اين امر ترديد كند كه آنچه از صلاح و خير كه در جوامع بشرى وجود دارد ، همه از بركات انبياء عظامست و قرآن كريم كه 14 قرن از نزولش مىگذرد ، تمدّنى به بشر داده و علم نافع و عمل صالحى در بشر بوجود آورده كه در نهايت كمال است و مكّمل ساير اديان مىباشد .