( 128 )
( أَ تَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ )
: ( چرا در هر مكان بلندى بيهوده نشانى بنا مىكنيد ؟ )
( 129 )
( وَ تَتَّخِذُونَ مَصانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ )
: ( و قصرها مىسازيد ؟ مگر جاودانه خواهيد بود ؟ )
( 130 )
( وَ إِذا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ )
: ( و زمانى كه حمله و خشم مىكنيد به مانند جبّاران عمل مىنمائيد )
( 131 )
( فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ )
: ( پس از خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد )
( 132 )
( وَ اتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِما تَعْلَمُونَ )
: ( و بترسيد از آنكه شما را به آنچه مىدانيد مدد كرده است )
( 133 )
( أَمَدَّكُمْ بِأَنْعامٍ وَ بَنِينَ )
: ( با چهارپايان و فرزندان ياريتان كرده )
( 134 )
( وَ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ )
: ( و با باغستانها و چشمه سارها )
( 135 )
( إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ )
: ( همانا من از عذاب روزى بزرگ بر شما بيمناكم )
ظاهرا قوم هود در بالاى كوهها و نقاط بلند ، ساختمانهاى رفيعى بنا مىكردند تا براى گردش و تفريح به آنجا روند و هدفشان تنها تفاخر و پيروى از هوى و هوس بوده ، حضرت هود عليه السّلام آنها را از اين بابت ملامت و سرزنش مىكند كه چرا در هر نقطهء بلند زمين علامت و نشانهاى بدون فايده و بيهوده بنا مىكنيد و چرا قلعههاى محكم و قصرهاى استوار و عالى مىسازيد مگر مىخواهيد عمر جاودانه كنيد ؟ چون اين كارهايى كه مىكنيد و اين بناهايى كه مىسازيد ، سالهاى دراز باقى مىماند و عمر طولانىترين افراد بشر از عمر آنها بسيار كوتاهتر است .
و شما وقتى مىخواهيد شدّت عملى كه از خود نشان دهيد ، آن قدر مبالغه و زياده روى مىنمائيد كه مانند جبّاران و ستمگران عمل مىكنيد و خلاصه در دو سوى شهوت و غضب آنقدر اسراف مىكنيد كه از حدّ اعتدال و هيئت عبوديّت خارج مىشويد .
( بطش ) به معناى كشتن با شمشير و زدن با تازيانه است .