( 74 )
( وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً )
: ( و كسانى كه مىگويند پروردگارا براى ما از همسران و فرزندانمان ، مايهء روشنى چشم قرار بده و ما را پيشواى پرهيزگاران نما )
لذا بندگان مؤمن خداى رحمان در دعاى خود از پروردگارشان مىخواهند تا همسران و فرزندانشان باعث چشم روشنى آنها باشند ، يعنى موفّق به طاعت خدا و اجتناب از معصيّت او شوند و در نتيجه از اين اعمال صالح آنها ، چشم ايشان روشن گردد و اين معنا مىرساند كه اين افراد اهل حقّند و پيروى هواى نفسشان را نمىكنند و فقط همسر و ذريّهاى را دوست مىدارند كه در راه طاعت خدا گام بردارند .
و در ادامه درخواست مىكنند تا خداوند آنها را توفيق دهد تا در راه انجام خيرات و به دست آوردن رحمت الهى از يكديگر سبقت بگيرند و ديگران كه دوستدار تقوا هستند از آنها الگو و سرمشق بگيرند آنچنانكه بندگان رحمان همه در صف واحدى مقدّم بر ساير اهل تقوا قرار بگيرند .
و مطابق قرائت اهل بيت « 1 » ( عليهم السلام ) آيه به صورت ( و اجعل لنا من المتقيّن اماما ) قرائت شده كه در اين صورت معناى آيه اين است كه خدايا ما را پيرو متقيّن و قاصد ايشان قرار بده تا ما همواره به آنها اقتداء كنيم .
( 75 )
( أُوْلئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِما صَبَرُوا وَ يُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَ سَلاماً )
: ( ايشان به پاداش صبرى كه نمودهاند غرفه بهشت را بيابند و در آن درود و سلامى خواهند شنيد )
( 76 )
( خالِدِينَ فِيها حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً )
: ( كه در آن جاودانه خواهند بود ، چه نيكو قرارگاه و جايگاهى است .
( غرفه ) كنايه از درجهء عالىتر از بهشت است .
و معناى صبر اعم از صبر در برابر مصيبت ، صبر در برابر طاعت ، و صبر معصيت است . مىفرمايد ايشان كه اوصافشان ذكر شد ، درجه رفيع و قسمت بالاى بهشت را به
هامش
( 1 ) . در تفسير جوامع الجامع از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه اين آيه اختصاص به پيامبر و ائمه طاهرين ( عليهم السلام ) دارد . كه البته ايشان مصداق اتّم اين آيه هستند .