( 65 )
( وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً )
: ( و كسانى كه مىگويند : پروردگارا عذاب جهنّم را از ما بگردان ، كه عذاب آن شديد و دائمى است )
( 66 )
( إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً )
: ( براستى جهنّم قرارگاه و جاى بديست )
( غرام ) يعنى شدّت و مصيبتى كه از انسان مفارقت نيابد و ملازم او باشد در اين آيه به صفت ديگر مؤمنان مىپردازد و مىفرمايد : ايشان كسانى هستند كه از خدايشان طلب مىكنند تا آنها را از آتش و عذاب دائمى جهنّم حفظ نمايد . چون جهنّم قرارگاه و مكان بديست .
( 67 )
( وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً )
: ( و كسانى كه چون انفاق مىكنند ، نه اسراف مىنمايند و نه بخل مىورزند و ميان اين دو معتدل هستند )
( انفاق ) يعنى بخشش و صرف مال در جهت رفع حوائج خود و ديگران .
( اسراف ) يعنى بيرون شدن از حدّ و زيادروى .
و ( قتر ) يعنى كوتاهى و تفريط در امر انفاق و ( قوام ) يعنى حدّ وسط و معتدل .
مىفرمايد : بندگان خداى رحمان كسانى هستند كه وقتى انفاق مىكنند هميشه حدّ وسط را نگه مىدارند و به جانب افراط يا تفريط متمايل نمىشوند . و در حديث از رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم نقل شده كه : هر كس بدون حق و بىحساب ببخشد ، اسراف كرده و هر كس بدون حق و بىدليل بخل بورزد ، اقتار و تفريط نموده است .
( 68 )
( وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لا يَزْنُونَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثاماً )
: ( و كسانى كه با خداى يكتا ، خداى ديگر را نخوانند و انسانى را كه خداوند محترم داشته جز به حق نكشند و زنا نكنند و هر كه چنين كند به زودى سزا بيند )
( 69 )
( يُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ يَخْلُدْ فِيهِ مُهاناً )
: ( روز قيامت عذابش دو برابر شود و در آن با خوارى و ذلّت جاودان خواهد بود )