عذابى دردناك به ايشان برسد . )
مىفرمايد : دعوت رسولخدا از مردم براى امرى از امور ايشان مانند دعوت به ايمان و عمل صالح يا مشورت در امور اجتماعى و . . . را ، مانند ساير دعوتها و امور ميان خودتان ، ننماييد ، يعنى دعوت رسولخدا را مثل دعوت يك فرد عادى از ميان خودتان قرار ندهيد ، و با حيله و تزوير از زير بار دعوت او شانه خالى نكنيد ، بلكه به او گرويده و در هر چه شما را به سوى آن دعوت مىكند ، او را اجابت كنيد . به همين دليل هم در ادامه مىفرمايد خداوند كسانى را كه به آرامى و پنهانى خود را از زير بار تكليف بيرون مىكشند و خود را پشت سر ديگران مخفى مىكنند و به آنها پناهنده مىشوند و اعتنايى به دعوت رسول ندارند ، مىشناسد . و آنگاه در مقام تحذير و تهديد اين افراد مىفرمايد :
بايد كسانى كه از امر و دعوت رسولخدا سرپيچى مىكنند از وقوع بلا ، يا نزول عذابى دردناك برحذر باشند يعنى مخالفت با رسول متعاقبا وقوع بلا يا عذاب را در پى خواهد داشت « 1 » .
( 64 )
( أَلا إِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قَدْ يَعْلَمُ ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ وَ يَوْمَ يُرْجَعُونَ إِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ )
: ( آگاه باشيد همانا هر چه در آسمانها و زمين است از آن خداست ، او مىداند كه شما در چه حالى هستيد ، و روزى كه به سوى او باز گردانده شوند آنها را از آنچه عمل كردهاند خبردار مىكند و خدا به همه چيز داناست . )
اين آيه گوياى عموميّت ملك و تدبير خداست . يعنى همه چيز بدون استثناء مملوك خدا و قائم به اوست ، پس خدا به آن چيز و جميع خصوصيّات آن علم دارد و آنچه را كه او به آن محتاج و نيازمند است مىداند ، لذا خدا به جميع احوال انسانها - كه يكى از موجودات عالم هستند - آگاه است مىداند كه ايشان در زندگى خود به چه احكام و شرايع دينى نياز دارند و همان را براى آنها واجب و لازم مىگرداند و شمول علم الهى ،
هامش
( 1 ) . در تفسير قمى ج 2 ، از قول ائمه عليه السّلام نقل شده است كه مراد از اين آيه آن است كه رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم را مثل يك مرد عادى صدا نزنيد و نگوييد : يا محمد ، بلكه بگوييد : يا رسول اللّه و يا نبى اللّه .