داناست )
مضمون آيه اين است كه اگر پس از استيناس و سلام كردن ، كسى جواب شما را نداد و دانستيد كه كسى در خانه نيست داخل آن نشويد ، مگر اينكه از جانب مالك به شما اذن داده شده باشد ، پس براى اطلّاع از بودن يا نبودن اهل خانه نبايد به آنجا سرك كشيد ، چون همهء اين دستورات براى جلوگيرى از افشاى اسرار مردم است و در ادامه مىفرمايد : اگر كسى در خانه بود ولى به شما اجازه ورود نداد ، در اين صورت وارد نشويد و باز گرديد ، كه البته اين عمل بهتر است و كرامت شما را حفظ مىكند ، و بدانيد كه خداوند به همه اعمال شما آگاه است .
( 29 )
( لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ مَسْكُونَةٍ فِيها مَتاعٌ لَكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَكْتُمُونَ )
: ( براى ورود به منازل غير مسكونى كه كالايى در آن داريد ، بر شما گناهى نيست و خدا آنچه را آشكار يا مخفى مىكنيد مىداند )
يعنى ورود در خانههايى كه براى بهرهبردارى آماده شدهاند و كسى عادتا در آنجا سكونت ندارد ، مانند : كاروانسراها و حمامها و آسيابها و . . . ايرادى ندارد و همين كه اين مكانها براى عموم ساخته شده ، اذن عام براى دخول است ، بعضى مفسرّان « 1 » گفتهاند مراد از متاع ، اثاث و كالاهايى است كه براى خريد و فروش عرضه مىشود كه در اين صورت شامل بازارها و پاساژها يا تيمچهها مىشود ، به هر صورت در آخر مىفرمايد خداوند از اعمال آشكار يا مخفى شما آگاه است و احكام او مطابق خير و صلاح شماست .
( 30 )
( قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ أَزْكى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما يَصْنَعُونَ )
: ( به مردان مؤمن بگو ديدگان خويش را فرو اندازند و عورات خويش را نگه دارند كه اين برايشان بهتر است و خدا از كارهايى كه مىكنيد آگاه است )
مىفرمايد مؤمنان چشم پوشى را از چشم خود شروع كنند و از نگاه كردن به زنان نامحرم كه خداوند نگاه به آنها را تحريم نموده ، پرهيز كنند و عورت خود را از نظر
هامش
( 1 ) . تفسير مجمع البيان ، ج 7 .