( 23 )
( إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ )
: ( همانا خداوند كسانى را كه ايمان آورده و اعمال شايسته كنند وارد بهشتهايى مىسازد كه نهرها در زير آن جريان دارد در حالى كه در آنجا با دستبندهايى از طلا و مرواريد آراسته شدهاند و لباس ايشان در آنجا زيبا خواهد بود )
در مقابله با وضع كافران ، به شرح وضع مؤمنان مىپردازد كه آنها عقيده و عمل نيك را با هم آميختهاند و در مقابل ، خداوند بهترين مقامات و قرارگاهها را نصيب ايشان مىكند كه در آنجا به انواع نعمات متنعّم هستند .
( 24 )
( وَ هُدُوا إِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِ وَ هُدُوا إِلى صِراطِ الْحَمِيدِ )
: ( و آنان به گفتار نيك هدايت شدهاند و به راه ستوده رهنمون گشتهاند )
( قول طيّب ) يعنى گفتار پاكيزه كه در آن خباثت نباشد ، پس سخن باطل و لغو در كلام ايشان نيست ، و خداوند وسيلهء چنين سخنى را برايشان فراهم نموده و آنها را بسوى صراط حميد هدايت كرده و جز افعال پسنديده از ايشان صادر نمىشود و جز كلام پاكيزه سخنى از دهانشان بيرون نمىآيد .
[ آيهء ( 37 - 25 ) آيات مربوط به فوائد دنيوى و اخروى مناسك حج ]
( 25 )
( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ الَّذِي جَعَلْناهُ لِلنَّاسِ سَواءً الْعاكِفُ فِيهِ وَ الْبادِ وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ )
:
( بدرستى كسانى كه كفر ورزيدند و از راه خدا و از مسجد الحرام كه ما آن را براى همه مردم معبد قرار داديم و مقيم و مسافر در آن يكسان است ، باز مىدارند بدانند كه ما به هر كس از ايشان كه بخواهد در آنجا تجاوز و ستمى بكند عذاب دردناكى مىچشانيم )
( صدّ ) يعنى جلوگيرى ( سواء ) يعنى برابر ( عكوف ) به معناى اقامت و ( بادى ) به معناى كسى است كه مقيم مكّه نباشد و ( الحاد ) به معناى ميل به خلاف استقامت يعنى كجى و انحراف است .
مراد از
( الَّذِينَ كَفَرُوا )
مشركين مكّه هستند امّا شامل هر كس كه اعمالش مانند ايشان باشد نيز مىشود ، به هر جهت ايشان مانع از گرويدن مردم به اسلام مىشدند و از اقامهء